LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

discursīvus

discursīvus (feminine discursīva, neuter discursīvum)
Classical[dɪs.kʊrˈsiː.wʊs]Ecclesiastical[dis.kurˈsiː.vus]

Meaning

  1. Medieval Latinadjectivediscursive

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativediscursīvusdiscursīvadiscursīvum
genitivediscursīvīdiscursīvaediscursīvī
dativediscursīvōdiscursīvaediscursīvō
accusativediscursīvumdiscursīvamdiscursīvum
ablativediscursīvōdiscursīvādiscursīvō
vocativediscursīvediscursīvadiscursīvum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativediscursīvīdiscursīvaediscursīva
genitivediscursīvōrumdiscursīvārumdiscursīvōrum
dativediscursīvīsdiscursīvīsdiscursīvīs
accusativediscursīvōsdiscursīvāsdiscursīva
ablativediscursīvīsdiscursīvīsdiscursīvīs
vocativediscursīvīdiscursīvaediscursīva

Origins

From discursus + -ivus.

Descendants
  • Catalandiscursiu
  • Englishdiscursive
  • Frenchdiscursif
  • Italiandiscorsivo
  • Portuguesediscursivo
  • Romaniandiscursiv
  • Spanishdiscursivo

In English words that came into English from discursīvus

  • discursivediscursus

Quick answers

What does discursīvus mean in Latin?
discursīvus, a adjective, means “discursive”.
How do you pronounce discursīvus?
In classical Latin, [dɪs.kʊrˈsiː.wʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [dis.kurˈsiː.vus].