noun · femininethird declension
discrīminātiō
discrīminātiō f (genitive discrīminātiōnis)
Classical[dɪs.kriː.mɪˈnaː.ti.oː]Ecclesiastical[dis.kri.miˈnat.t͡si.o]
Meaning
- separation
4th century AD, Diomedes, Ars Grammatica, 320.16
- the contrasting of opposite thoughts
4th century AD, Julius Rufinianus, De Schematis Lexeos, 20
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | discrīminātiō | discrīminātiōnēs |
| genitive | discrīminātiōnis | discrīminātiōnum |
| dative | discrīminātiōnī | discrīminātiōnibus |
| accusative | discrīminātiōnem | discrīminātiōnēs |
| ablative | discrīminātiōne | discrīminātiōnibus |
| vocative | discrīminātiō | discrīminātiōnēs |
discrīmĭnātĭo, ōnis, f. id., rhet. t. t., = παραδιαστολή,
I. the contrasting of opposite thoughts, Rufin. Schem. lex. § 20.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin discrīminātiō From discrīminō + -tiō.
Descendants
- Catalandiscriminació
- Frenchdiscrimination
- Italiandiscriminazione
- Occitandiscriminacion
- Portuguesediscriminação
- Romaniandiscriminație
- Spanishdiscriminación
- Galiciandiscriminación
In English words that came into English from discrīminātiō
- discriminationdiscrīminātiō