adverb
discrētīvē
discrētīvē (not comparable)
Classical[dɪs.kreːˈtiː.weː]Ecclesiastical[dis.kreˈtiː.ve]
Meaning
- Late Latinnot comparablediscretively (in a discretive manner)
Curabat vna f. vtrum non potue rit in exequiis videre patrem. Interim. dicretiue bu ius rei que ad narracionem pertinet nperiorem.
mid 4th c. CE, Aelius Donatus, Commentum in Terentii Comoedias 1.2.43 (Eunuchus, 161 BCE)
Origins
- Proto-Indo-European*dwóh₁
- Latindiscrētīvē
Proto-Indo-European *trísinflu. Proto-Indo-European *d(w)is- Proto-Italic *dis- Latin dis- Proto-Indo-European *krey-der. Proto-Italic *krinō Latin cernō Latin discrētum Proto-Indo-European *-wós Proto-Indo-European *-iHwósder. Latin -īvus Latin discrētīvus Latin -ē Latin discrētīvē From discrētīvus + -ē.