noun · femininefirst declension
discrepantia
discrepantia f (genitive discrepantiae)
Classical[dɪs.krɛˈpan.ti.a]Ecclesiastical[dis.kreˈpan.t͡si.a]
Meaning
- femininediscordance, dissimilarity, discrepancy
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | discrepantia | discrepantiae |
| genitive | discrepantiae | discrepantiārum |
| dative | discrepantiae | discrepantiīs |
| accusative | discrepantiam | discrepantiās |
| ablative | discrepantiā | discrepantiīs |
| vocative | discrepantia | discrepantiae |
discrĕpantĭa, ae, f. discrepo,
I. discordance, dissimilarity, discrepancy (a Ciceron. word):
rerum et verborum, Cic. Fin. 3, 12 fin.: scripti et voluntatis, id. Top. 25 fin.: nulla, id. Off. 1, 31, 111.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
discrepantia ae, f
discrepo, discordance, dissimilarity, discrepancy : rerum, verborum.
Origins
- Proto-Indo-European*dwóh₁
- Latindiscrepantia
Proto-Indo-European *trísinflu. Proto-Indo-European *d(w)is- Proto-Italic *dis- Latin dis- Latin crepō Latin discrepō Latin discrepāns Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin discrepantia From discrepāns + -ia.
Descendants
- Catalandiscrepància
- Englishdiscrepancy
- Frenchdiscrépance
- GermanDiskrepanz
- Italiandiscrepanza
- Portuguesediscrepância
- Romaniandiscrepanță
- Spanishdiscrepancia
- Dutchdiscrepantie
In English words that came into English from discrepantia
- discrepancydiscrepantia