LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

discrēdō

discrēdō (present infinitive discrēdere, perfect active discrēdidī, supine discrēditum)
Classical[dɪsˈkreː.doː]Ecclesiastical[disˈkrɛː.do]

Meaning

  1. Late Latintransitiveto be incredulous towards, to not believe (in)

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.discrēdōdiscrēdēbamdiscrēdamdiscrēdidīdiscrēdideramdiscrēdiderō
2nd sg.discrēdisdiscrēdēbāsdiscrēdēsdiscrēdidistīdiscrēdiderāsdiscrēdideris
3rd sg.discrēditdiscrēdēbatdiscrēdetdiscrēdiditdiscrēdideratdiscrēdiderit
1st pl.discrēdimusdiscrēdēbāmusdiscrēdēmusdiscrēdidimusdiscrēdiderāmusdiscrēdiderimus
2nd pl.discrēditisdiscrēdēbātisdiscrēdētisdiscrēdidistisdiscrēdiderātisdiscrēdideritis
3rd pl.discrēduntdiscrēdēbantdiscrēdentdiscrēdidērunt
discrēdidēre
discrēdiderantdiscrēdiderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.discrēdamdiscrēderemdiscrēdiderimdiscrēdidissem
2nd sg.discrēdāsdiscrēderēsdiscrēdiderīsdiscrēdidissēs
3rd sg.discrēdatdiscrēderetdiscrēdideritdiscrēdidisset
1st pl.discrēdāmusdiscrēderēmusdiscrēdiderīmusdiscrēdidissēmus
2nd pl.discrēdātisdiscrēderētisdiscrēdiderītisdiscrēdidissētis
3rd pl.discrēdantdiscrēderentdiscrēdiderintdiscrēdidissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.discrēdordiscrēdēbardiscrēdar
2nd sg.discrēderis
discrēdere
discrēdēbāris
discrēdēbāre
discrēdēris
discrēdēre
3rd sg.discrēditurdiscrēdēbāturdiscrēdētur
1st pl.discrēdimurdiscrēdēbāmurdiscrēdēmur
2nd pl.discrēdiminīdiscrēdēbāminīdiscrēdēminī
3rd pl.discrēdunturdiscrēdēbanturdiscrēdentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.discrēdardiscrēderer
2nd sg.discrēdāris
discrēdāre
discrēderēris
discrēderēre
3rd sg.discrēdāturdiscrēderētur
1st pl.discrēdāmurdiscrēderēmur
2nd pl.discrēdāminīdiscrēderēminī
3rd pl.discrēdanturdiscrēderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.discrēdediscrēdere
pres. 2nd pl.discrēditediscrēdiminī
fut. 2nd sg.discrēditōdiscrēditor
fut. 3rd sg.discrēditōdiscrēditor
fut. 2nd pl.discrēditōte—
fut. 3rd pl.discrēduntōdiscrēduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivediscrēderediscrēdī
perfect infinitivediscrēdidissediscrēditum esse
future infinitivediscrēditūrum essediscrēditum īrī
present participlediscrēdēns—
perfect participle—discrēditus
future participlediscrēditūrusdiscrēdendus
discrēdundus
gerunddiscrēdendī, discrēdendō, discrēdendumsupinediscrēditum, discrēditū

dis-crēdo, dĭdi, dĭtum, 3,
I. v. a., to be incredulous towards, not to believe (late Lat.), Jul. Val. Res Gest. Alex. M. 3, 58 Mai.; Commod. praef. 3, al.

Origins

dis- + crēdō

Descendants
  • Italiandiscredere

Quick answers

What does discrēdō mean in Latin?
discrēdō, a verb, means “to be incredulous towards, to not believe (in)”.
What are the principal parts of discrēdō?
discrēdō, discrēdere, discrēdidī, discrēditum (third conjugation).
How do you pronounce discrēdō?
In classical Latin, [dɪsˈkreː.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [disˈkrɛː.do].