adjectivefirst/second-declension adjective
discordiōsus
discordiōsus (feminine discordiōsa, neuter discordiōsum, adverb discordĭōsē)
Classical[dɪs.kɔr.diˈoː.sʊs]Ecclesiastical[dis.kor.diˈɔː.s̬us]
Meaning
- adjectivefull of discord, restless
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | discordiōsus | discordiōsa | discordiōsum |
| genitive | discordiōsī | discordiōsae | discordiōsī |
| dative | discordiōsō | discordiōsae | discordiōsō |
| accusative | discordiōsum | discordiōsam | discordiōsum |
| ablative | discordiōsō | discordiōsā | discordiōsō |
| vocative | discordiōse | discordiōsa | discordiōsum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | discordiōsī | discordiōsae | discordiōsa |
| genitive | discordiōsōrum | discordiōsārum | discordiōsōrum |
| dative | discordiōsīs | discordiōsīs | discordiōsīs |
| accusative | discordiōsōs | discordiōsās | discordiōsa |
| ablative | discordiōsīs | discordiōsīs | discordiōsīs |
| vocative | discordiōsī | discordiōsae | discordiōsa |
discordĭōsus, a, um, adj. discordia,
I. full of discord, prone to discord (very rare; cf. discors and v. Krebs, Antibarb. p. 369): volgus seditiosum atque discordiosum, * Sall. J. 66, 2:
domus, Sid. Ep. 6, 2.— Hence, adv.: discordĭōsē, in a spirit of discord, Aug. Bapt. 3, 15, 20.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
discordiōsus adj.
discordia, full of discord, intractable, quarrelsome : volgus, S.
Origins
From discordia (“discord”) + -ōsus.