LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

discordiōsus

discordiōsus (feminine discordiōsa, neuter discordiōsum, adverb discordĭōsē)
Classical[dɪs.kɔr.diˈoː.sʊs]Ecclesiastical[dis.kor.diˈɔː.s̬us]

Meaning

  1. adjectivefull of discord, restless

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativediscordiōsusdiscordiōsadiscordiōsum
genitivediscordiōsīdiscordiōsaediscordiōsī
dativediscordiōsōdiscordiōsaediscordiōsō
accusativediscordiōsumdiscordiōsamdiscordiōsum
ablativediscordiōsōdiscordiōsādiscordiōsō
vocativediscordiōsediscordiōsadiscordiōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativediscordiōsīdiscordiōsaediscordiōsa
genitivediscordiōsōrumdiscordiōsārumdiscordiōsōrum
dativediscordiōsīsdiscordiōsīsdiscordiōsīs
accusativediscordiōsōsdiscordiōsāsdiscordiōsa
ablativediscordiōsīsdiscordiōsīsdiscordiōsīs
vocativediscordiōsīdiscordiōsaediscordiōsa

discordĭōsus, a, um, adj. discordia,
I. full of discord, prone to discord (very rare; cf. discors and v. Krebs, Antibarb. p. 369): volgus seditiosum atque discordiosum, * Sall. J. 66, 2: domus, Sid. Ep. 6, 2.— Hence, adv.: discordĭōsē, in a spirit of discord, Aug. Bapt. 3, 15, 20.

Origins

From discordia (“discord”) + -ōsus.

Quick answers

What does discordiōsus mean in Latin?
discordiōsus, a adjective, means “full of discord, restless”.
How do you pronounce discordiōsus?
In classical Latin, [dɪs.kɔr.diˈoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [dis.kor.diˈɔː.s̬us].