verbfourth conjugation
discooperiō
discooperiō (present infinitive discooperīre, perfect active discooperuī, supine discoopertum)
Classical[dɪs.ko.ɔˈpɛ.ri.oː]Ecclesiastical[dis.ko.oˈpɛː.ri.o]
Meaning
- to expose, lay bare
Conjugation conjugation 4
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | discooperiō | discooperiēbam | discooperiam | discooperuī | discooperueram | discooperuerō |
| 2nd sg. | discooperīs | discooperiēbās | discooperiēs | discooperuistī | discooperuerās | discooperueris |
| 3rd sg. | discooperit | discooperiēbat | discooperiet | discooperuit | discooperuerat | discooperuerit |
| 1st pl. | discooperīmus | discooperiēbāmus | discooperiēmus | discooperuimus | discooperuerāmus | discooperuerimus |
| 2nd pl. | discooperītis | discooperiēbātis | discooperiētis | discooperuistis | discooperuerātis | discooperueritis |
| 3rd pl. | discooperiunt | discooperiēbant | discooperient | discooperuērunt discooperuēre | discooperuerant | discooperuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | discooperiam | discooperīrem | discooperuerim | discooperuissem |
| 2nd sg. | discooperiās | discooperīrēs | discooperuerīs | discooperuissēs |
| 3rd sg. | discooperiat | discooperīret | discooperuerit | discooperuisset |
| 1st pl. | discooperiāmus | discooperīrēmus | discooperuerīmus | discooperuissēmus |
| 2nd pl. | discooperiātis | discooperīrētis | discooperuerītis | discooperuissētis |
| 3rd pl. | discooperiant | discooperīrent | discooperuerint | discooperuissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | discooperior | discooperiēbar | discooperiar |
| 2nd sg. | discooperīris discooperīre | discooperiēbāris discooperiēbāre | discooperiēris discooperiēre |
| 3rd sg. | discooperītur | discooperiēbātur | discooperiētur |
| 1st pl. | discooperīmur | discooperiēbāmur | discooperiēmur |
| 2nd pl. | discooperīminī | discooperiēbāminī | discooperiēminī |
| 3rd pl. | discooperiuntur | discooperiēbantur | discooperientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | discooperiar | discooperīrer |
| 2nd sg. | discooperiāris discooperiāre | discooperīrēris discooperīrēre |
| 3rd sg. | discooperiātur | discooperīrētur |
| 1st pl. | discooperiāmur | discooperīrēmur |
| 2nd pl. | discooperiāminī | discooperīrēminī |
| 3rd pl. | discooperiantur | discooperīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | discooperī | discooperīre |
| pres. 2nd pl. | discooperīte | discooperīminī |
| fut. 2nd sg. | discooperītō | discooperītor |
| fut. 3rd sg. | discooperītō | discooperītor |
| fut. 2nd pl. | discooperītōte | — |
| fut. 3rd pl. | discooperiuntō | discooperiuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | discooperīre | discooperīrī |
| perfect infinitive | discooperuisse | discoopertum esse |
| future infinitive | discoopertūrum esse | discoopertum īrī |
| present participle | discooperiēns | — |
| perfect participle | — | discoopertus discooperta, discoopertā, discoopertae, discoopertam, discoopertārum, discoopertās, discooperte, discoopertī, discoopertīs, discoopertō, discoopertōrum, discoopertōs |
| future participle | discoopertūrus discoopertūra, discoopertūrā, discoopertūrae, discoopertūram, discoopertūrārum, discoopertūrās, discoopertūre, discoopertūrī, discoopertūrīs, discoopertūrō, discoopertūrōrum, discoopertūrōs, discoopertūrum | discooperiendus discooperiundus, discooperienda, discooperiendā, discooperiendae, discooperiendam, discooperiendārum, discooperiendās, discooperiende, discooperiendīs, discooperiendōrum, discooperiendōs |
gerunddiscooperiendī, discooperiendō, discooperiendumsupinediscoopertum, discoopertū
dis-cŏŏpĕrĭo, pĕrui, pertum, 4,
I. v. a., to uncover, disclose, lay bare, expose (eccl. Lat.):
caput, Vulg. Lev. 21, 10: turpitudinem, id. ib. 18, 7: verecundiora patris, id. Ezech. 22, 10.—B. Transf., to put off, take off, remove a covering: pallium, id. Ruth, 3, 4.—
II. Trop., to expose, disclose:
peccata, id. Thren. 4, 22.Origins
Found in Late and Vulgar Latin. From dis- + cooperiō. Attested in the eighth-century Reichenau Glossary.
Elsewhere
- Italiandiscoprire
- Englishdiscoverfrom Old French descovrir
- Frenchdécouvrirfrom Old French descovrir
- Portuguesedescobrirfrom Old Galician-Portuguese descobrir
- Romaniandescoperi
- Romaniandescoperire
- Spanishdescubrir
- Aragonesedescubrir
- Aragonesedescobrir
- Aromaniandiscoapir
Old Occitan
- Catalandescobrir
- Occitandescobrir
- Occitandescubrir
Old Leonese
- Asturiandescubrir
- Asturiandescobrir
- Extremadurandescubril