noun · femininethird declension
discontinuātiō
discontinuātiō f (genitive discontinuātiōnis)
Meaning
- discontinuation
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | discontinuātiō | discontinuātiōnēs |
| genitive | discontinuātiōnis | discontinuātiōnum |
| dative | discontinuātiōnī | discontinuātiōnibus |
| accusative | discontinuātiōnem | discontinuātiōnēs |
| ablative | discontinuātiōne | discontinuātiōnibus |
| vocative | discontinuātiō | discontinuātiōnēs |