LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

discōnsōlātus

discōnsōlātus (feminine discōnsōlāta, neuter discōnsōlātum)
Classical[dɪs.kõː.soːˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[dis.kon.soˈlaː.tus]

Meaning

  1. Medieval Latinadjectivedisconsolate.

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativediscōnsōlātusdiscōnsōlātadiscōnsōlātum
genitivediscōnsōlātīdiscōnsōlātaediscōnsōlātī
dativediscōnsōlātōdiscōnsōlātaediscōnsōlātō
accusativediscōnsōlātumdiscōnsōlātamdiscōnsōlātum
ablativediscōnsōlātōdiscōnsōlātādiscōnsōlātō
vocativediscōnsōlātediscōnsōlātadiscōnsōlātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativediscōnsōlātīdiscōnsōlātaediscōnsōlāta
genitivediscōnsōlātōrumdiscōnsōlātārumdiscōnsōlātōrum
dativediscōnsōlātīsdiscōnsōlātīsdiscōnsōlātīs
accusativediscōnsōlātōsdiscōnsōlātāsdiscōnsōlāta
ablativediscōnsōlātīsdiscōnsōlātīsdiscōnsōlātīs
vocativediscōnsōlātīdiscōnsōlātaediscōnsōlāta

Origins

From Latin dis- (“away”) + cōnsōlātus (“consoled”).

In English words that came into English from discōnsōlātus

  • disconsolatediscōnsōlātus

Quick answers

What does discōnsōlātus mean in Latin?
discōnsōlātus, a adjective, means “disconsolate.”.
How do you pronounce discōnsōlātus?
In classical Latin, [dɪs.kõː.soːˈɫaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [dis.kon.soˈlaː.tus].