adjectivefirst/second-declension adjective
discōnsōlātus
discōnsōlātus (feminine discōnsōlāta, neuter discōnsōlātum)
Classical[dɪs.kõː.soːˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[dis.kon.soˈlaː.tus]
Meaning
- Medieval Latinadjectivedisconsolate.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | discōnsōlātus | discōnsōlāta | discōnsōlātum |
| genitive | discōnsōlātī | discōnsōlātae | discōnsōlātī |
| dative | discōnsōlātō | discōnsōlātae | discōnsōlātō |
| accusative | discōnsōlātum | discōnsōlātam | discōnsōlātum |
| ablative | discōnsōlātō | discōnsōlātā | discōnsōlātō |
| vocative | discōnsōlāte | discōnsōlāta | discōnsōlātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | discōnsōlātī | discōnsōlātae | discōnsōlāta |
| genitive | discōnsōlātōrum | discōnsōlātārum | discōnsōlātōrum |
| dative | discōnsōlātīs | discōnsōlātīs | discōnsōlātīs |
| accusative | discōnsōlātōs | discōnsōlātās | discōnsōlāta |
| ablative | discōnsōlātīs | discōnsōlātīs | discōnsōlātīs |
| vocative | discōnsōlātī | discōnsōlātae | discōnsōlāta |
Origins
From Latin dis- (“away”) + cōnsōlātus (“consoled”).
In English words that came into English from discōnsōlātus
- disconsolatediscōnsōlātus