LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

discarricō

discarricō (present infinitive discarricāre, perfect active discarricāvī, supine discarricātum)

Meaning

  1. Late Latinto unload
    Ca. 500 CE, Lex SalicaIf he should then take the wine home and unload it, let him be fined 1800 denarii, which amounts to 45 solidi.

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.discarricōdiscarricābamdiscarricābōdiscarricāvīdiscarricāveramdiscarricāverō
discarricārō
2nd sg.discarricāsdiscarricābāsdiscarricābisdiscarricāvistī
discarricāstī
discarricāverās
discarricārās
discarricāveris
3rd sg.discarricatdiscarricābatdiscarricābitdiscarricāvitdiscarricāverat
discarricārat
discarricāverit
discarricārit
1st pl.discarricāmusdiscarricābāmusdiscarricābimusdiscarricāvimusdiscarricāverāmusdiscarricāverimus
discarricārimus
2nd pl.discarricātisdiscarricābātisdiscarricābitisdiscarricāvistis
discarricāstis
discarricāverātis
discarricārātis
discarricāveritis
discarricāritis
3rd pl.discarricantdiscarricābantdiscarricābuntdiscarricāvērunt
discarricāvēre, discarricārunt
discarricāverant
discarricārant
discarricāverint
discarricārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.discarricemdiscarricāremdiscarricāverim
discarricārim
discarricāvissem
discarricāssem
2nd sg.discarricēsdiscarricārēsdiscarricāverīsdiscarricāvissēs
discarricāssēs
3rd sg.discarricetdiscarricāretdiscarricāverit
discarricārit
discarricāvisset
discarricāsset
1st pl.discarricēmusdiscarricārēmusdiscarricāverīmus
discarricārīmus
discarricāvissēmus
discarricāssēmus
2nd pl.discarricētisdiscarricārētisdiscarricāverītis
discarricārītis
discarricāvissētis
discarricāssētis
3rd pl.discarricentdiscarricārentdiscarricāverint
discarricārint
discarricāvissent
discarricāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.discarricordiscarricābardiscarricābor
2nd sg.discarricāris
discarricāre
discarricābāris
discarricābāre
discarricāberis
discarricābere
3rd sg.discarricāturdiscarricābāturdiscarricābitur
1st pl.discarricāmurdiscarricābāmurdiscarricābimur
2nd pl.discarricāminīdiscarricābāminīdiscarricābiminī
3rd pl.discarricanturdiscarricābanturdiscarricābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.discarricerdiscarricārer
2nd sg.discarricēris
discarricēre
discarricārēris
discarricārēre
3rd sg.discarricēturdiscarricārētur
1st pl.discarricēmurdiscarricārēmur
2nd pl.discarricēminīdiscarricārēminī
3rd pl.discarricenturdiscarricārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.discarricādiscarricāre
pres. 2nd pl.discarricātediscarricāminī
fut. 2nd sg.discarricātōdiscarricātor
fut. 3rd sg.discarricātōdiscarricātor
fut. 2nd pl.discarricātōte—
fut. 3rd pl.discarricantōdiscarricantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivediscarricārediscarricārī
perfect infinitivediscarricāvisse
discarricāsse
discarricātum esse
future infinitivediscarricātūrum essediscarricātum īrī
present participlediscarricāns—
perfect participle—discarricātus
discarricāta, discarricātā, discarricātae, discarricātam, discarricātārum, discarricātās, discarricātī, discarricātōrum, discarricātōs
future participlediscarricātūrus
discarricātūra, discarricātūrā, discarricātūrae, discarricātūram, discarricātūrārum, discarricātūrās, discarricātūre, discarricātūrī, discarricātūrīs, discarricātūrō, discarricātūrōrum, discarricātūrōs, discarricātūrum
discarricandus
discarricanda, discarricandā, discarricandae, discarricandam, discarricandārum, discarricandās, discarricande, discarricandīs, discarricandōrum, discarricandōs
gerunddiscarricandī, discarricandō, discarricandumsupinediscarricātum, discarricātū

Origins

  1. Proto-Indo-European*dwóh₁
  2. Latindiscarricō

Proto-Indo-European *trísinflu. Proto-Indo-European *d(w)is- Proto-Italic *dis- Latin dis- Proto-Indo-European *ḱers- Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *ḱr̥sós Proto-Celtic *karros Gaulish *karrosbor. Latin carrus Latin -ic- Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -ico Latin carricō Latin discarricō From dis- (“un-”) + carricō (“load”).

Balkano-Romance
  • Romaniandescărca
  • Romaniandescărcare
  • Aromaniandiscarcu
  • Aromaniandiscãrcari
  • Albanianshkarkoj
Southern Gallo-Romance
  • Catalandescarregar
  • Occitandescargar
Ibero-Romance
  • Portuguesedescarregar
  • Spanishdescargar
  • Asturiandescargar
Italo-Dalmatian
  • Italiandiscaricare
  • Sicilianscarricari
  • Venetandescargar
Rhaeto-Romance
  • Friuliandiscjariâ
  • Romanshdescargar
  • Romanshdiscargar
  • Romanshdistgargiar
Northern Gallo-Romance
  • Franco-Provençaldèchargiér
  • Franco-Provençaldésharzhyë
  • Franco-Provençaldésharzhë
  • Franco-Provençaldètsêrdji
  • Franco-Provençaldescharger
  • Old Frenchdeschargier

In English words that came into English from discarricō

  • dischargediscarricō

Quick answers

What does discarricō mean in Latin?
discarricō, a verb, means “to unload”.
What are the principal parts of discarricō?
discarricō, discarricāre, discarricāvī, discarricātum (first conjugation).
Where does discarricō come from?
Proto-Indo-European *dwóh₁ → Latin discarricō.