LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
proper noun · masculinesecond declension

Dioscorus

Dioscorus m sg (genitive Dioscorī)
Classical[diˈɔs.kɔ.rʊs]Ecclesiastical[diˈɔs.ko.rus]

Meaning

  1. New Latinmasculinesingulara male given name from Ancient Greek
    Inquissime etiam & Nestorius a Cyrillo, & a Leone Dioscorus, heretici iudicati sunt in Ephesina & Chalcedonensi Synodo, cum inter ipsos, totaque tum agitabuntur controversia versarentur1587 May 17, Bernardyni Bydgoszcz. Wł., De Controversiis inter Ordinem Ecclesiasticum et Secularem in Polonia, page 175:
    Quod ubi rediens Dioscorus inspexit, audita novitatis causa, adeo in filiam excanduit, ut stricto ense eam appetens parum abfuerit, quin eam dire confoderet1888, Catholic Church, Breviarium romanum ex decreto sacrosancti Concilii tridentini restitutum, Ratisbonæ: F. Pustet, page 251:
  2. New LatinmasculinesingularDioscorus of Alexandria (Pope of Alexandria)

Declension

declension
formsingularplural
nominativeDioscorus—
genitiveDioscorī
Dioscūrī
—
dativeDioscorō
Dioscūrō
—
accusativeDioscorum
Dioscūrum
—
ablativeDioscorō
Dioscūrō
—
vocativeDioscore
Dioscūre
—

Origins

  1. Proto-Indo-European*dyew-
  2. Proto-Indo-European*dyḗws
  3. Proto-Hellenic*Dzéus
  4. Ancient Greek Ζεύς(Zeús)
  5. Proto-Indo-European*ḱer-
  6. Proto-Hellenic*kórwos
  7. Ancient Greek κόρος(kóros)
  8. LatinDioscorus

Ancient Greek Δῐόσκορος (Dĭóskoros)lbor. Latin Dioscorus Learned borrowing from Ancient Greek Δῐόσκορος (Dĭóskoros).

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does Dioscorus mean in Latin?
Dioscorus, a proper noun, means “a male given name from Ancient Greek”.
What is the genitive of Dioscorus?
The genitive singular is Dioscorī. Dioscorus is masculine, second declension.
How do you pronounce Dioscorus?
In classical Latin, [diˈɔs.kɔ.rʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [diˈɔs.ko.rus].
Where does Dioscorus come from?
Proto-Indo-European *dyew- → Proto-Indo-European *dyḗws → Proto-Hellenic *Dzéus → Ancient Greek Ζεύς (Zeús) → Proto-Indo-European *ḱer- → Proto-Hellenic *kórwos → Ancient Greek κόρος (kóros) → Latin Dioscorus.