LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

dioecēsānus

dioecēsānus (feminine dioecēsāna, neuter dioecēsānum)
Classical[di.oe̯.keːˈsaː.nʊs]Ecclesiastical[di.e.t͡ʃeˈs̬aː.nus]

Meaning

  1. EcclesiasticalLatinadjectivediocesan

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedioecēsānusdioecēsānadioecēsānum
genitivedioecēsānīdioecēsānaedioecēsānī
dativedioecēsānōdioecēsānaedioecēsānō
accusativedioecēsānumdioecēsānamdioecēsānum
ablativedioecēsānōdioecēsānādioecēsānō
vocativedioecēsānedioecēsānadioecēsānum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedioecēsānīdioecēsānaedioecēsāna
genitivedioecēsānōrumdioecēsānārumdioecēsānōrum
dativedioecēsānīsdioecēsānīsdioecēsānīs
accusativedioecēsānōsdioecēsānāsdioecēsāna
ablativedioecēsānīsdioecēsānīsdioecēsānīs
vocativedioecēsānīdioecēsānaedioecēsāna

Origins

Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Proto-Italic *-ānos Latin -ānus Latin dioecēsānus From dioecēsis + -ānus.

Descendants
  • Catalandiocesà
  • Frenchdiocésain
  • Italiandiocesano
  • Portuguesediocesano
  • Romaniandiecezan
  • Spanishdiocesano
  • Galiciandiocesano

Quick answers

What does dioecēsānus mean in Latin?
dioecēsānus, a adjective, means “diocesan”.
How do you pronounce dioecēsānus?
In classical Latin, [di.oe̯.keːˈsaː.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [di.e.t͡ʃeˈs̬aː.nus].