adjectivefirst/second-declension adjective
dioecēsānus
dioecēsānus (feminine dioecēsāna, neuter dioecēsānum)
Classical[di.oe̯.keːˈsaː.nʊs]Ecclesiastical[di.e.t͡ʃeˈs̬aː.nus]
Meaning
- EcclesiasticalLatinadjectivediocesan
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dioecēsānus | dioecēsāna | dioecēsānum |
| genitive | dioecēsānī | dioecēsānae | dioecēsānī |
| dative | dioecēsānō | dioecēsānae | dioecēsānō |
| accusative | dioecēsānum | dioecēsānam | dioecēsānum |
| ablative | dioecēsānō | dioecēsānā | dioecēsānō |
| vocative | dioecēsāne | dioecēsāna | dioecēsānum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dioecēsānī | dioecēsānae | dioecēsāna |
| genitive | dioecēsānōrum | dioecēsānārum | dioecēsānōrum |
| dative | dioecēsānīs | dioecēsānīs | dioecēsānīs |
| accusative | dioecēsānōs | dioecēsānās | dioecēsāna |
| ablative | dioecēsānīs | dioecēsānīs | dioecēsānīs |
| vocative | dioecēsānī | dioecēsānae | dioecēsāna |
Origins
Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Proto-Italic *-ānos Latin -ānus Latin dioecēsānus From dioecēsis + -ānus.
Descendants
- Catalandiocesà
- Frenchdiocésain
- Italiandiocesano
- Portuguesediocesano
- Romaniandiecezan
- Spanishdiocesano
- Galiciandiocesano