LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation, deponent

dīlargior

dīlargior (present infinitive dīlargīrī, perfect active dīlargītus sum)
Classical[diːˈɫar.ɡi.ɔr]Ecclesiastical[diˈlar.d͡ʒi.or]

Meaning

  1. deponentto lavish (bestow liberally)

Conjugation conjugation 4 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.dīlargiordīlargiēbardīlargiar———
2nd sg.dīlargīris
dīlargīre
dīlargiēbāris
dīlargiēbāre
dīlargiēris
dīlargiēre
———
3rd sg.dīlargīturdīlargiēbāturdīlargiētur———
1st pl.dīlargīmurdīlargiēbāmurdīlargiēmur———
2nd pl.dīlargīminīdīlargiēbāminīdīlargiēminī———
3rd pl.dīlargiunturdīlargiēbanturdīlargientur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.dīlargiardīlargīrer——
2nd sg.dīlargiāris
dīlargiāre
dīlargīrēris
dīlargīrēre
——
3rd sg.dīlargiāturdīlargīrētur——
1st pl.dīlargiāmurdīlargīrēmur——
2nd pl.dīlargiāminīdīlargīrēminī——
3rd pl.dīlargianturdīlargīrentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.dīlargīre—
pres. 2nd pl.dīlargīminī—
fut. 2nd sg.dīlargītor—
fut. 3rd sg.dīlargītor—
fut. 3rd pl.dīlargiuntor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedīlargīrī—
perfect infinitivedīlargītum esse—
future infinitivedīlargītūrum esse—
present participledīlargiēns—
perfect participledīlargītus
dīlargīta, dīlargītā, dīlargītae, dīlargītam, dīlargītārum, dīlargītās, dīlargīte, dīlargītī, dīlargītīs, dīlargītō, dīlargītōrum, dīlargītōs
—
future participledīlargītūrus
dīlargītūra, dīlargītūrā, dīlargītūrae, dīlargītūram, dīlargītūrārum, dīlargītūrās, dīlargītūre, dīlargītūrī, dīlargītūrīs, dīlargītūrō, dīlargītūrōrum, dīlargītūrōs, dīlargītūrum
dīlargiendus
dīlargiundus, dīlargienda, dīlargiendā, dīlargiendae, dīlargiendam, dīlargiendārum, dīlargiendās, dīlargiende, dīlargiendīs, dīlargiendōrum, dīlargiendōs
gerunddīlargiendī, dīlargiendō, dīlargiendumsupinedīlargītum, dīlargītū

dī-largĭor, ītus, 4,
I. v. dep. a., to give away or bestow liberally; to lavish (very rare): aliquid alicui, * Cic. Agr. 2, 29 fin.; cf. Suet. Caes. 20: pecuniam Magis, Tac. A. 16, 30: foedera sociis, Latium (i. e. jus Latii) externis, id. H. 3, 55.!*? In pass. signif.: aerarium dilargitur populo Romano, C. Gracchus ap. Prisc. p. 793 P.: dilargitis proscriptorum bonis, Sall. ap. Gell. 15, 13, 8 (Hist. 1, 31 Dietsch): dilargitis quae amant, Lact. 7, 1, 13.

Origins

From dis- + largior.

Quick answers

What does dīlargior mean in Latin?
dīlargior, a verb, means “to lavish (bestow liberally)”.
What are the principal parts of dīlargior?
dīlargior, dīlargīrī, dīlargītus sum (fourth conjugation, deponent).
How do you pronounce dīlargior?
In classical Latin, [diːˈɫar.ɡi.ɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [diˈlar.d͡ʒi.or].