LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

dījūdicātrīx

dījūdicātrīx f (genitive dījūdicātrīcis)
Classical[diː.juː.dɪˈkaː.triːks]Ecclesiastical[di.ju.diˈkaː.triks]

Meaning

  1. judge (female)

Declension

declension
formsingularplural
nominativedījūdicātrīxdījūdicātrīcēs
genitivedījūdicātrīcisdījūdicātrīcum
dativedījūdicātrīcīdījūdicātrīcibus
accusativedījūdicātrīcemdījūdicātrīcēs
ablativedījūdicātrīcedījūdicātrīcibus
vocativedījūdicātrīxdījūdicātrīcēs

dījūdĭcātrix, īcis, f. id.,
I. she that judges or decides: virtus omnium rerum, App. Dogm. Plat. 2, p. 15, 23; p. 179 Bip.

Quick answers

What does dījūdicātrīx mean in Latin?
dījūdicātrīx, a noun, means “judge (female)”.
What is the genitive of dījūdicātrīx?
The genitive singular is dījūdicātrīcis. dījūdicātrīx is feminine, third declension.
How do you pronounce dījūdicātrīx?
In classical Latin, [diː.juː.dɪˈkaː.triːks]; in ecclesiastical (church) Latin, [di.ju.diˈkaː.triks].