verbfourth conjugation, no perfect or supine stems
dicturiō
dicturiō (present infinitive dicturīre)
Classical[dɪkˈtʊ.ri.oː]Ecclesiastical[dikˈtuː.ri.o]
Meaning
- Late Latinto long to say or tell
sed perge, Aviene: ne ultra te dicturientem retardem.
c. 431 CE, Macrobius, Saturnalia 2.3.16fortiter a se facta semper dicturiunt
c. 431 CE, Macrobius, Saturnalia 7.2.7
Conjugation conjugation 4 perfect
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | dicturiō | dicturiēbam | dicturiam | — | — | — |
| 2nd sg. | dicturīs | dicturiēbās | dicturiēs | — | — | — |
| 3rd sg. | dicturit | dicturiēbat | dicturiet | — | — | — |
| 1st pl. | dicturīmus | dicturiēbāmus | dicturiēmus | — | — | — |
| 2nd pl. | dicturītis | dicturiēbātis | dicturiētis | — | — | — |
| 3rd pl. | dicturiunt | dicturiēbant | dicturient | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | dicturiam | dicturīrem | — | — |
| 2nd sg. | dicturiās | dicturīrēs | — | — |
| 3rd sg. | dicturiat | dicturīret | — | — |
| 1st pl. | dicturiāmus | dicturīrēmus | — | — |
| 2nd pl. | dicturiātis | dicturīrētis | — | — |
| 3rd pl. | dicturiant | dicturīrent | — | — |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | dicturior | dicturiēbar | dicturiar |
| 2nd sg. | dicturīris dicturīre | dicturiēbāris dicturiēbāre | dicturiēris dicturiēre |
| 3rd sg. | dicturītur | dicturiēbātur | dicturiētur |
| 1st pl. | dicturīmur | dicturiēbāmur | dicturiēmur |
| 2nd pl. | dicturīminī | dicturiēbāminī | dicturiēminī |
| 3rd pl. | dicturiuntur | dicturiēbantur | dicturientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | dicturiar | dicturīrer |
| 2nd sg. | dicturiāris dicturiāre | dicturīrēris dicturīrēre |
| 3rd sg. | dicturiātur | dicturīrētur |
| 1st pl. | dicturiāmur | dicturīrēmur |
| 2nd pl. | dicturiāminī | dicturīrēminī |
| 3rd pl. | dicturiantur | dicturīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | dicturī | dicturīre |
| pres. 2nd pl. | dicturīte | dicturīminī |
| fut. 2nd sg. | dicturītō | dicturītor |
| fut. 3rd sg. | dicturītō | dicturītor |
| fut. 2nd pl. | dicturītōte | — |
| fut. 3rd pl. | dicturiuntō | dicturiuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | dicturīre | dicturīrī |
| present participle | dicturiēns | — |
| future participle | — | dicturiendus dicturiundus |
gerunddicturiendī, dicturiendō, dicturiendum
dictŭrĭo, īre,
I. v. desid. a., to long to say or tell (late Lat.):
fortiter a se facta semper dicturiunt, Macr. S. 7, 2, 7; 2, 3, 16.Origins
From dīcō (“say, tell”) + -turiō (desiderative suffix).