LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivesecond-declension two-termination adjective (Greek-type)

dīcticos

dīcticos (neuter dīcticon)
Classical[ˈdiːk.tɪ.kɔs]Ecclesiastical[ˈdik.ti.kos]

Meaning

  1. Greek typetwo terminationpointing
  2. Greek typedemonstrativetwo terminationdemonstrative

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedīcticosdīcticosdīcticon
genitivedīcticīdīcticī
dicticae
dīcticī
dativedīcticōdīcticō
dicticae
dīcticō
accusativedīcticondīcticon
dicticān
dīcticon
ablativedīcticōdīcticōdīcticō
vocativedīcticedīcticedīcticon
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedīcticī
dīcticoe
dīcticī
dīcticoe, dicticae
dīctica
genitivedīcticōrumdīcticōrum
dicticārum
dīcticōrum
dativedīcticīsdīcticīsdīcticīs
accusativedīcticōsdīcticōs
dicticās
dīctica
ablativedīcticīsdīcticīsdīcticīs
vocativedīcticī
dīcticoe
dīcticī
dīcticoe, dicticae
dīctica

dictĭcŏs, on, adj., = δεικτικός.
I. Gen., pointing: digitus quem Graeci dicticon vocant, Cael. Aur. Tard. 5, 1, 21.—
II. Esp., rhet. t. t., demonstrative: enthymema, Jul. Vict. Art. Rhet. 11.

Origins

From Ancient Greek δεικτικός (deiktikós).

Quick answers

What does dīcticos mean in Latin?
dīcticos, a adjective, means “pointing; demonstrative”.
How do you pronounce dīcticos?
In classical Latin, [ˈdiːk.tɪ.kɔs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈdik.ti.kos].