adjectivesecond-declension two-termination adjective (Greek-type)
dīcticos
dīcticos (neuter dīcticon)
Classical[ˈdiːk.tɪ.kɔs]Ecclesiastical[ˈdik.ti.kos]
Meaning
- Greek typetwo terminationpointing
- Greek typedemonstrativetwo terminationdemonstrative
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dīcticos | dīcticos | dīcticon |
| genitive | dīcticī | dīcticī dicticae | dīcticī |
| dative | dīcticō | dīcticō dicticae | dīcticō |
| accusative | dīcticon | dīcticon dicticān | dīcticon |
| ablative | dīcticō | dīcticō | dīcticō |
| vocative | dīctice | dīctice | dīcticon |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dīcticī dīcticoe | dīcticī dīcticoe, dicticae | dīctica |
| genitive | dīcticōrum | dīcticōrum dicticārum | dīcticōrum |
| dative | dīcticīs | dīcticīs | dīcticīs |
| accusative | dīcticōs | dīcticōs dicticās | dīctica |
| ablative | dīcticīs | dīcticīs | dīcticīs |
| vocative | dīcticī dīcticoe | dīcticī dīcticoe, dicticae | dīctica |
dictĭcŏs, on, adj., = δεικτικός.
I. Gen., pointing:
digitus quem Graeci dicticon vocant, Cael. Aur. Tard. 5, 1, 21.—II. Esp., rhet. t. t., demonstrative: enthymema, Jul. Vict. Art. Rhet. 11.
Origins
From Ancient Greek δεικτικός (deiktikós).