noun · neutersecond declension
dichomēnion
dichomēnion n (genitive dichomēniī)
Meaning
- A plant (of uncertain identification)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dichomēnion | dichomēnia |
| genitive | dichomēniī | dichomēniōrum |
| dative | dichomēniō | dichomēniīs |
| accusative | dichomēnion | dichomēnia |
| ablative | dichomēniō | dichomēniīs |
| vocative | dichomēnion | dichomēnia |
dĭchŏmēnĭon, ĭi, n., = διχομήνιον,
I. a plant, App. Herb. 64.