noun · femininefirst declension
diatriba
diatriba f (genitive diatribae)
Classical[diˈa.trɪ.ba]Ecclesiastical[diˈaː.tri.ba]
Meaning
- femininea learned discussion; a discourse
- broadlyfemininea school
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | diatriba | diatribae |
| genitive | diatribae | diatribārum |
| dative | diatribae | diatribīs |
| accusative | diatribam | diatribās |
| ablative | diatribā | diatribīs |
| vocative | diatriba | diatribae |
dĭā^trĭba, ae, f., = διατριβή,
Origins
From Ancient Greek διατριβή (diatribḗ).
Descendants
- Englishdiatribe
- Italiandiatriba
- Spanishdiatriba
In English words that came into English from diatriba
- diatribediatriba