adjectivefirst/second-declension adjective
diatonicus
diatonicus (feminine diatonica, neuter diatonicum)
Classical[di.aˈtɔ.nɪ.kʊs]Ecclesiastical[di.aˈtɔː.ni.kus]
Meaning
- adjectivediatonic, modulated
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | diatonicus | diatonica | diatonicum |
| genitive | diatonicī | diatonicae | diatonicī |
| dative | diatonicō | diatonicae | diatonicō |
| accusative | diatonicum | diatonicam | diatonicum |
| ablative | diatonicō | diatonicā | diatonicō |
| vocative | diatonice | diatonica | diatonicum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | diatonicī | diatonicae | diatonica |
| genitive | diatonicōrum | diatonicārum | diatonicōrum |
| dative | diatonicīs | diatonicīs | diatonicīs |
| accusative | diatonicōs | diatonicās | diatonica |
| ablative | diatonicīs | diatonicīs | diatonicīs |
| vocative | diatonicī | diatonicae | diatonica |
dĭătŏnĭcus, a, um, adj., = διατονικός,
I. diatonic, in music: modulatio, Mart. Cap. 9, § 959; § 963.—
II. Neutr. as subst.: diatonicon, i, a kind of masonry filled in with rubble, Plin. 36, 22, 51, § 172.
In English words that came into English from diatonicus
- diatonicdiatonicus