adjectivefirst/second-declension adjective
diandrus
diandrus (feminine diandra, neuter diandrum)
Classical[diˈan.drʊs]Ecclesiastical[diˈan.drus]
Meaning
- New LatinadjectiveHaving two stamens in each flower; of the Diandria; diandrous.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | diandrus | diandra | diandrum |
| genitive | diandrī | diandrae | diandrī |
| dative | diandrō | diandrae | diandrō |
| accusative | diandrum | diandram | diandrum |
| ablative | diandrō | diandrā | diandrō |
| vocative | diandre | diandra | diandrum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | diandrī | diandrae | diandra |
| genitive | diandrōrum | diandrārum | diandrōrum |
| dative | diandrīs | diandrīs | diandrīs |
| accusative | diandrōs | diandrās | diandra |
| ablative | diandrīs | diandrīs | diandrīs |
| vocative | diandrī | diandrae | diandra |
Origins
Possibly a borrowing from English diandrous (from taxonomic name Diandria + English -ous), or vice versa.
Descendants
- TranslingualAmaranthus diandrus
- TranslingualAnisantha diandra
- TranslingualBromus diandrus
- TranslingualCyperus diandrus
- TranslingualKorycarpus diandrus
- TranslingualPlagiocladus diandrus
- TranslingualPycreus diandrus