adjectivefirst/second-declension adjective
diacriticus
diacriticus (feminine diacritica, neuter diacriticum)
Meaning
- New Latinadjectivediacritic
Liber Diacriticus de Muſurgia antiquo - moderna, in qua de varia utriuſque Muſicæ ratione diſputatur.
1788, Bibliothecæ Casanatensis Ordinis Prædicatorum Catalogus Librorum Rypis Impressorum, page 20:Constat enim, [] esse literam adspiratam siue diacriticam pro [] leni, vti circellus diacriticus quoque docet; quare [] ad [] quemadmodum [] ad referri debet.
1840, Gustav Seyffarth, Alphabeta Genuina Aegyptiorum: Numeris Ipsorum Hieroglyphicis, Hieraticis Demoticisque Conservata: Nec Non Asianorum Literis Persarum, Medorum Assyriorumque Cuneoformibus, Zendicis, Pehlvicis et Sanscritis Subiecta, page 84:
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | diacriticus | diacritica | diacriticum |
| genitive | diacriticī | diacriticae | diacriticī |
| dative | diacriticō | diacriticae | diacriticō |
| accusative | diacriticum | diacriticam | diacriticum |
| ablative | diacriticō | diacriticā | diacriticō |
| vocative | diacritice | diacritica | diacriticum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | diacriticī | diacriticae | diacritica |
| genitive | diacriticōrum | diacriticārum | diacriticōrum |
| dative | diacriticīs | diacriticīs | diacriticīs |
| accusative | diacriticōs | diacriticās | diacritica |
| ablative | diacriticīs | diacriticīs | diacriticīs |
| vocative | diacriticī | diacriticae | diacritica |