proper noun · masculinesecond declension
Deximontānī
Deximontānī m pl (genitive Deximontānōrum)
Classical[dɛk.sɪ.mɔnˈtaː.niː]Ecclesiastical[deɡ.zi.monˈtaː.ni]
Meaning
- A tribe of India mentioned by Pliny
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Deximontānī |
| genitive | — | Deximontānōrum |
| dative | — | Deximontānīs |
| accusative | — | Deximontānōs |
| ablative | — | Deximontānīs |
| vocative | — | Deximontānī |