verbthird conjugation
dētrūdō
dētrūdō (present infinitive dētrūdere, perfect active dētrūsī, supine dētrūsum)
Classical[deːˈtruː.doː]Ecclesiastical[deˈtruː.do]
Meaning
- to expel; dislodge; force, thrust, drive, or shove off, down, or away
Cȳmothoē simul et Trītōn adnīxus acūtō dētrūdunt nāvīs scopulō; levat ipse tridentī Cymothoë and Triton, pushing together, dislodge ships from the sharp reef; [Neptune] himself pries up [ships] with his trident.
29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 1.144–145 - to dispossess, eject, force, compel
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | dētrūdō | dētrūdēbam | dētrūdam | dētrūsī | dētrūseram | dētrūserō |
| 2nd sg. | dētrūdis | dētrūdēbās | dētrūdēs | dētrūsistī | dētrūserās | dētrūseris |
| 3rd sg. | dētrūdit | dētrūdēbat | dētrūdet | dētrūsit | dētrūserat | dētrūserit |
| 1st pl. | dētrūdimus | dētrūdēbāmus | dētrūdēmus | dētrūsimus | dētrūserāmus | dētrūserimus |
| 2nd pl. | dētrūditis | dētrūdēbātis | dētrūdētis | dētrūsistis | dētrūserātis | dētrūseritis |
| 3rd pl. | dētrūdunt | dētrūdēbant | dētrūdent | dētrūsērunt dētrūsēre | dētrūserant | dētrūserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | dētrūdam | dētrūderem | dētrūserim | dētrūsissem |
| 2nd sg. | dētrūdās | dētrūderēs | dētrūserīs | dētrūsissēs |
| 3rd sg. | dētrūdat | dētrūderet | dētrūserit | dētrūsisset |
| 1st pl. | dētrūdāmus | dētrūderēmus | dētrūserīmus | dētrūsissēmus |
| 2nd pl. | dētrūdātis | dētrūderētis | dētrūserītis | dētrūsissētis |
| 3rd pl. | dētrūdant | dētrūderent | dētrūserint | dētrūsissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | dētrūdor | dētrūdēbar | dētrūdar |
| 2nd sg. | dētrūderis dētrūdere | dētrūdēbāris dētrūdēbāre | dētrūdēris dētrūdēre |
| 3rd sg. | dētrūditur | dētrūdēbātur | dētrūdētur |
| 1st pl. | dētrūdimur | dētrūdēbāmur | dētrūdēmur |
| 2nd pl. | dētrūdiminī | dētrūdēbāminī | dētrūdēminī |
| 3rd pl. | dētrūduntur | dētrūdēbantur | dētrūdentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | dētrūdar | dētrūderer |
| 2nd sg. | dētrūdāris dētrūdāre | dētrūderēris dētrūderēre |
| 3rd sg. | dētrūdātur | dētrūderētur |
| 1st pl. | dētrūdāmur | dētrūderēmur |
| 2nd pl. | dētrūdāminī | dētrūderēminī |
| 3rd pl. | dētrūdantur | dētrūderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | dētrūde | dētrūdere |
| pres. 2nd pl. | dētrūdite | dētrūdiminī |
| fut. 2nd sg. | dētrūditō | dētrūditor |
| fut. 3rd sg. | dētrūditō | dētrūditor |
| fut. 2nd pl. | dētrūditōte | — |
| fut. 3rd pl. | dētrūduntō | dētrūduntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | dētrūdere | dētrūdī |
| perfect infinitive | dētrūsisse | dētrūsum esse |
| future infinitive | dētrūsūrum esse | dētrūsum īrī |
| present participle | dētrūdēns | — |
| perfect participle | — | dētrūsus dētrūsa, dētrūsā, dētrūsae, dētrūsam, dētrūsārum, dētrūsās, dētrūse, dētrūsīs, dētrūsō, dētrūsōrum, dētrūsōs |
| future participle | dētrūsūrus dētrūsūra, dētrūsūrā, dētrūsūrae, dētrūsūram, dētrūsūrārum, dētrūsūrās, dētrūsūre, dētrūsūrī, dētrūsūrīs, dētrūsūrō, dētrūsūrōrum, dētrūsūrōs, dētrūsūrum | dētrūdendus dētrūdundus, dētrūdenda, dētrūdendā, dētrūdendae, dētrūdendam, dētrūdendārum, dētrūdendās, dētrūdende, dētrūdendīs, dētrūdendōrum, dētrūdendōs |
gerunddētrūdendī, dētrūdendō, dētrūdendumsupinedētrūsum, dētrūsū
dē-trūdo, si, sum, 3,
I. v. a., to thrust, drive, or force away; to thrust down, push down (class.).
I. Lit.
A. In gen.:
neminem statui detrusum, qui non adhibita vi manu demotus et actus praeceps intellegatur, Cic. Caecin. 17, 49: qui advorsum eunt, aspellito, Detrude, deturba in viam, Plaut. Merc. 1, 2, 6: aliquos ad molas, id. Poen. 5, 3, 33; so, d. et compingere in pistrinum, Cic. de Or. 1, 11, 46: in laevam partem oculorum, id. Univ. 14: quosdam contis remisque in mare, Suet. Cal. 32: pedum digitos in terram, Ov. M. 11, 72: Stygias ad undas, Verg. A. 7, 773; Sil. 15, 43: sub inania Tartara, Ov. M. 12, 523: vi tempestatum Cythnum insulam detrusus, Tac. H. 2, 8: hucine nos ad senem, Plaut. Aul. 2, 5, 8; cf.: istoc maleficos, id. Trin. 2, 4, 150: naves scopulo, Verg. A. 1, 145.—B. In partic.
1. Milit. t. t., to thrust or drive away an enemy from his position; to dislodge, dispossess, Liv. 2, 10; 33, 7:
Albani prensare, detrudere, i. e. from their horses, Tac. A. 6, 35; cf.: aliquoties detrusus (sc. de rostris), Sall. Hist. Fragm. 1, 99; Verg. A. 7, 469; cf. Liv. 28, 3 al.—2. Jurid. t. t., to drive out a person from his possession, to dispossess (cf. deduco, no. I. B., and deicio, no. I. B.):
quid ais? potestne detrudi quisquam, qui non attingitur? etc., Cic. Caecin. 17: Quintius contra jus de saltu, agroque communi a servis communibus vi detruditur, id. Quint. 6 fin.—II. Trop.
A. In gen., to drive from or to any thing; to bring, reduce to any thing:
aliquem de sua sententia, Cic. Fam. 14, 16: a primo ordine in secundum detrudi, Suet. Caes. 29: ut detrudendi Domitii causa consulatum peterent, of defeating, keeping him out of office, id. ib. 24; cf.: ex quanto regno ad quam fortunam, Nep. Timol. 2, 2: se ad mendicitatem, Plaut. Men. 1, 3, 21; cf.: ad ea quae nostri ingenii non erunt, Cic. Off. 1, 31 fin.: ad id, quod facere possit, id. de Or. 1, 28 fin.: ad necessitatem belli civilis, Tac. A. 13, 43: in tantum luctum et laborem detrusus, Cic. Q. Fr. 1, 4, 4; cf.: aliquem in paupertatem, Tac. A. 14, 54: eloquentiam in paucissimos sensus et angustas sententias, id. Or. 32.—B. In partic. of time, to put off, postpone:
comitia in mensem Martium, Cic. Q. Fr. 2, 13, 3; cf. id. Att. 4, 17, 2.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dē-trūdō sī, sus, ere,
to thrust away, thrust down, push down, push off, strip off: in pistrinum: in solidam acumina (pedum) erram, O.: caput sub Tartara telo, V.: sub inania Tartara, O.: navīs scopulo, V.: scutis tegumenta, Cs.: vi tempestatum Cythnum insulam detrusus, driven, Ta.— To drive away, dislodge, dispossess: Quinctius de saltu a servis vi detruditur: alii furcis detrudebantur, L.: finibus hostem, V.—Fig., to drive, bring, reduce: me de meā sententia: ex quanto regno ad quam fortunam, N.: in luctum detrusus.—To put off, postpone: comitia in mensem Martium.
Origins
- Proto-Indo-European*de
- Proto-Indo-European*déh₁
- Proto-Italic*dē
- Latindētrūdō
Latin de- Proto-Indo-European *trewd-der. Proto-Italic *troudō Latin trudo Latin dētrūdō From de- + trudo (“thrust, push, shove”).
In English words that came into English from dētrūdō
- detrusordētrūdō