verbthird (-iō variant) conjugation, suppletive
dēsuēfaciō
dēsuēfaciō (present infinitive dēsuēfacere, perfect active dēsuēfēcī, supine dēsuēfactum)
Classical[deː.su.eːˈfa.ki.oː]Ecclesiastical[de.s̬u.eˈfaː.t͡ʃi.o]
Meaning
- suppletiveto disuse, disaccustom
Conjugation
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | dēsuēfaciō | dēsuēfaciēbam | dēsuēfaciam | dēsuēfēcī | dēsuēfēceram | dēsuēfēcerō |
| 2nd sg. | dēsuēfacis | dēsuēfaciēbās | dēsuēfaciēs | dēsuēfēcistī | dēsuēfēcerās | dēsuēfēceris |
| 3rd sg. | dēsuēfacit | dēsuēfaciēbat | dēsuēfaciet | dēsuēfēcit | dēsuēfēcerat | dēsuēfēcerit |
| 1st pl. | dēsuēfacimus | dēsuēfaciēbāmus | dēsuēfaciēmus | dēsuēfēcimus | dēsuēfēcerāmus | dēsuēfēcerimus |
| 2nd pl. | dēsuēfacitis | dēsuēfaciēbātis | dēsuēfaciētis | dēsuēfēcistis | dēsuēfēcerātis | dēsuēfēceritis |
| 3rd pl. | dēsuēfaciunt | dēsuēfaciēbant | dēsuēfacient | dēsuēfēcērunt dēsuēfēcēre | dēsuēfēcerant | dēsuēfēcerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | dēsuēfaciam | dēsuēfacerem | dēsuēfēcerim | dēsuēfēcissem |
| 2nd sg. | dēsuēfaciās | dēsuēfacerēs | dēsuēfēcerīs | dēsuēfēcissēs |
| 3rd sg. | dēsuēfaciat | dēsuēfaceret | dēsuēfēcerit | dēsuēfēcisset |
| 1st pl. | dēsuēfaciāmus | dēsuēfacerēmus | dēsuēfēcerīmus | dēsuēfēcissēmus |
| 2nd pl. | dēsuēfaciātis | dēsuēfacerētis | dēsuēfēcerītis | dēsuēfēcissētis |
| 3rd pl. | dēsuēfaciant | dēsuēfacerent | dēsuēfēcerint | dēsuēfēcissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | dēsuēfīō | dēsuēfīēbam | dēsuēfīam |
| 2nd sg. | dēsuēfīs | dēsuēfīēbās | dēsuēfīēs |
| 3rd sg. | dēsuēfit | dēsuēfīēbat | dēsuēfīet |
| 1st pl. | dēsuēfīmus | dēsuēfīēbāmus | dēsuēfīēmus |
| 2nd pl. | dēsuēfītis | dēsuēfīēbātis | dēsuēfīētis |
| 3rd pl. | dēsuēfīunt | dēsuēfīēbant | dēsuēfīent |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | dēsuēfīam | dēsuēfierem |
| 2nd sg. | dēsuēfīās | dēsuēfierēs |
| 3rd sg. | dēsuēfīat | dēsuēfieret |
| 1st pl. | dēsuēfīāmus | dēsuēfierēmus |
| 2nd pl. | dēsuēfīātis | dēsuēfierētis |
| 3rd pl. | dēsuēfīant | dēsuēfierent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | dēsuēface desuefac | dēsuēfī |
| pres. 2nd pl. | dēsuēfacite | dēsuēfīte |
| fut. 2nd sg. | dēsuēfacitō | dēsuēfītō |
| fut. 3rd sg. | dēsuēfacitō | dēsuēfītō |
| fut. 2nd pl. | dēsuēfacitōte | dēsuēfītōte |
| fut. 3rd pl. | dēsuēfaciuntō | dēsuēfīuntō |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | dēsuēfacere | dēsuēfierī |
| perfect infinitive | dēsuēfēcisse | dēsuēfactum esse |
| future infinitive | dēsuēfactūrum esse | dēsuēfactum īrī |
| present participle | dēsuēfaciēns | — |
| perfect participle | — | dēsuēfactus dēsuēfacta, dēsuēfactā, dēsuēfactae, dēsuēfactam, dēsuēfactārum, dēsuēfactās, dēsuēfacte, dēsuēfactī, dēsuēfactīs, dēsuēfactō, dēsuēfactōrum, dēsuēfactōs |
| future participle | dēsuēfactūrus dēsuēfactūra, dēsuēfactūrā, dēsuēfactūrae, dēsuēfactūram, dēsuēfactūrārum, dēsuēfactūrās, dēsuēfactūre, dēsuēfactūrī, dēsuēfactūrīs, dēsuēfactūrō, dēsuēfactūrōrum, dēsuēfactūrōs, dēsuēfactūrum | dēsuēfaciendus dēsuēfaciundus, dēsuēfacienda, dēsuēfaciendā, dēsuēfaciendae, dēsuēfaciendam, dēsuēfaciendārum, dēsuēfaciendās, dēsuēfaciende, dēsuēfaciendīs, dēsuēfaciendōrum, dēsuēfaciendōs |
gerunddēsuēfaciendī, dēsuēfaciendō, dēsuēfaciendumsupinedēsuēfactum, dēsuēfactū
dēsŭē-făcĭo, fēci, factum, 3, v. a. desueo,
I. to disuse, disaccustom, bring out of use (very rare):
catuli (a matre) minutatim desuefiunt, Varr. R. R. 2, 9, 12: multitudo desuefacta a contionibus, *Cic. Clu. 40, 110; cf. Tert. Pall. 4.Origins
Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin faciō Latin dēsuēfaciō From desuēscō + faciō.