adjectivefirst/second-declension adjective
dēsōlātōrius
dēsōlātōrius (feminine dēsōlātōria, neuter dēsōlātōrium)
Classical[deː.soː.ɫaːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[de.s̬o.laˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectivethat makes desolate or lonely
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dēsōlātōrius | dēsōlātōria | dēsōlātōrium |
| genitive | dēsōlātōriī | dēsōlātōriae | dēsōlātōriī |
| dative | dēsōlātōriō | dēsōlātōriae | dēsōlātōriō |
| accusative | dēsōlātōrium | dēsōlātōriam | dēsōlātōrium |
| ablative | dēsōlātōriō | dēsōlātōriā | dēsōlātōriō |
| vocative | dēsōlātōrie | dēsōlātōria | dēsōlātōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dēsōlātōriī | dēsōlātōriae | dēsōlātōria |
| genitive | dēsōlātōriōrum | dēsōlātōriārum | dēsōlātōriōrum |
| dative | dēsōlātōriīs | dēsōlātōriīs | dēsōlātōriīs |
| accusative | dēsōlātōriōs | dēsōlātōriās | dēsōlātōria |
| ablative | dēsōlātōriīs | dēsōlātōriīs | dēsōlātōriīs |
| vocative | dēsōlātōriī | dēsōlātōriae | dēsōlātōria |
dēsōlātōrĭus, a, um, adj. id.,
I. that makes lonely or desolate (eccl. Lat.), Vulg. Psa. 120, 4; Hier. Ep. 18, no. 14.