LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

dēsidiōsus

dēsidiōsus (feminine dēsidiōsa, neuter dēsidiōsum, comparative dēsidiōsior, superlative dēsidiōsissimus)
Classical[deː.sɪ.diˈoː.sʊs]Ecclesiastical[de.s̬i.diˈɔː.s̬us]

Meaning

  1. adjectiveslothful, indolent, lazy

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedēsidiōsusdēsidiōsadēsidiōsum
genitivedēsidiōsīdēsidiōsaedēsidiōsī
dativedēsidiōsōdēsidiōsaedēsidiōsō
accusativedēsidiōsumdēsidiōsamdēsidiōsum
ablativedēsidiōsōdēsidiōsādēsidiōsō
vocativedēsidiōsedēsidiōsadēsidiōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedēsidiōsīdēsidiōsaedēsidiōsa
genitivedēsidiōsōrumdēsidiōsārumdēsidiōsōrum
dativedēsidiōsīsdēsidiōsīsdēsidiōsīs
accusativedēsidiōsōsdēsidiōsāsdēsidiōsa
ablativedēsidiōsīsdēsidiōsīsdēsidiōsīs
vocativedēsidiōsīdēsidiōsaedēsidiōsa

dēsĭdĭōsus, a, um, adv. desidia, qs. full of idleness, i. e.
I. slothful, indolent, lazy (for syn. cf.: piger, segnis, iners, deses, ignavus, socors, lentus, tardus, otiosus).
I. Prop. (rare): qui in oppido sederent quam qui rura colerent, desidiosiores, Varr. R. R. 2 praef.: si comparer illi, sum desidiosissimus, Plin. Ep. 3, 5, 19; Col. 12, 1, 1: desidiosior in professione grammatica habebatur, Suet. Gramm. 8: qui nolet fieri desidiosus, amet, Ov. Am. 1, 9, 46: apis, Luc. 9, 288.—
II. Transf., causing idleness, making lazy: si quod facit, ab eo (nominetur) quod fit, ut cum desidiosam artem dicemus, quia desidiosos facit, Auct. Her. 4, 32, 43: habet etiam amoenitas ipsa vel sumptuosas vel desidiosas illecebras multas cupiditatum, Cic. Rep. 2, 4: delectatio, id. de Or. 3, 23, 88: inertissimum et desidiosissimum otium, id. Agr. 2, 33 fin.: desidiose puer (sc. Cupido), Ov. Am. 2, 92.—* Adv.: dēsĭdĭōsē, idly: agere aetatem, Lucr. 4, 1136.

Origins

From dēsidia (“idleness, indolence, sloth”) + -ōsus, from dēsideō (“to sit idle”), from dē (“completely, thoroughly”) + sedeō (“to sit”); compare desidiose.

Descendants
  • Englishdesidious

Quick answers

What does dēsidiōsus mean in Latin?
dēsidiōsus, a adjective, means “slothful, indolent, lazy”.
How do you pronounce dēsidiōsus?
In classical Latin, [deː.sɪ.diˈoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [de.s̬i.diˈɔː.s̬us].