adjectivefirst/second-declension adjective
dēserticolus
dēserticolus (feminine dēserticola, neuter dēserticolum)
Classical[deː.sɛrˈtɪ.kɔ.ɫʊs]Ecclesiastical[de.s̬erˈtiː.ko.lus]
Meaning
- New Latinadjectivedesert-dwelling
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dēserticolus | dēserticola | dēserticolum |
| genitive | dēserticolī | dēserticolae | dēserticolī |
| dative | dēserticolō | dēserticolae | dēserticolō |
| accusative | dēserticolum | dēserticolam | dēserticolum |
| ablative | dēserticolō | dēserticolā | dēserticolō |
| vocative | dēserticole | dēserticola | dēserticolum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dēserticolī | dēserticolae | dēserticola |
| genitive | dēserticolōrum | dēserticolārum | dēserticolōrum |
| dative | dēserticolīs | dēserticolīs | dēserticolīs |
| accusative | dēserticolōs | dēserticolās | dēserticola |
| ablative | dēserticolīs | dēserticolīs | dēserticolīs |
| vocative | dēserticolī | dēserticolae | dēserticola |
Origins
From desertum (“desert”) + colō (“to inhabit”).