noun · masculinefourth declension
dērīsus
dērīsus m (genitive dērīsūs)
Meaning
- mockery, scorn, derision
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dērīsus | dērīsūs |
| genitive | dērīsūs | dērīsuum |
| dative | dērīsuī | dērīsibus |
| accusative | dērīsum | dērīsūs |
| ablative | dērīsū | dērīsibus |
| vocative | dērīsus | dērīsūs |
dērīsus, a, um, Part., from derideo.
dērīsus, ūs, m. derideo,
I. mockery, scorn, derision (perh. not ante-Aug.):
facile ad derisum stulta levitas ducitur, Phaedr. 5, 7, 3; Sen. Contr. 4 prooem.; Quint. 6, 3, 7; Tac. Agr. 39; esp.: in derisum facere, to mock, put to scorn, Vulg. Jer. 20, 7 sq.; id. Thren. 3, 14; cf.: in derisum habere, dare, id. Sap. 5, 3; 12, 25.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dērīsus
P. of derideo.
dērīsus ūs, m
derideo, mockery, scorn, derision : facile ad derisum stulta levitas ducitur, Ph.: derisui fuisse triumphum, Ta.