LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

dēpilis

dēpilis (neuter dēpile)
Classical[ˈdeː.pɪ.lɪs]Ecclesiastical[ˈdɛː.pi.lis]

Meaning

  1. two terminationhairless

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedēpilisdēpilisdēpile
genitivedēpilisdēpilisdēpilis
dativedēpilīdēpilīdēpilī
accusativedēpilemdēpilemdēpile
ablativedēpilīdēpilīdēpilī
vocativedēpilisdēpilisdēpile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedēpilēsdēpilēsdēpilia
genitivedēpiliumdēpiliumdēpilium
dativedēpilibusdēpilibusdēpilibus
accusativedēpilīs
dēpilēs
dēpilīs
dēpilēs
dēpilia
ablativedēpilibusdēpilibusdēpilibus
vocativedēpilēsdēpilēsdēpilia

dē-pĭlis, e, adj. 1. pilus,
I. without hair (very rare): genae, Ap. M. 7, p. 191: pueri (with glabri), Varr. ap. Non. 530, 25.

Origins

From dē- (“lacking”) + pilus (“a hair (of the head)”) + -is (adjective-forming suffix).

Quick answers

What does dēpilis mean in Latin?
dēpilis, a adjective, means “hairless”.
How do you pronounce dēpilis?
In classical Latin, [ˈdeː.pɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈdɛː.pi.lis].