LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation

dēpartiō

dēpartiō (present infinitive dēpartīre, perfect active dēpartīvī, supine dēpartītum)
Classical[deːˈpar.ti.oː]Ecclesiastical[deˈpar.t͡si.o]

Meaning

  1. Late Latinto divide

Conjugation conjugation 4

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.dēpartiōdēpartiēbamdēpartiamdēpartīvīdēpartīveramdēpartīverō
2nd sg.dēpartīsdēpartiēbāsdēpartiēsdēpartīvistīdēpartīverāsdēpartīveris
3rd sg.dēpartitdēpartiēbatdēpartietdēpartīvitdēpartīveratdēpartīverit
1st pl.dēpartīmusdēpartiēbāmusdēpartiēmusdēpartīvimusdēpartīverāmusdēpartīverimus
2nd pl.dēpartītisdēpartiēbātisdēpartiētisdēpartīvistisdēpartīverātisdēpartīveritis
3rd pl.dēpartiuntdēpartiēbantdēpartientdēpartīvērunt
dēpartīvēre
dēpartīverantdēpartīverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.dēpartiamdēpartīremdēpartīverimdēpartīvissem
2nd sg.dēpartiāsdēpartīrēsdēpartīverīsdēpartīvissēs
3rd sg.dēpartiatdēpartīretdēpartīveritdēpartīvisset
1st pl.dēpartiāmusdēpartīrēmusdēpartīverīmusdēpartīvissēmus
2nd pl.dēpartiātisdēpartīrētisdēpartīverītisdēpartīvissētis
3rd pl.dēpartiantdēpartīrentdēpartīverintdēpartīvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.dēpartiordēpartiēbardēpartiar
2nd sg.dēpartīris
dēpartīre
dēpartiēbāris
dēpartiēbāre
dēpartiēris
dēpartiēre
3rd sg.dēpartīturdēpartiēbāturdēpartiētur
1st pl.dēpartīmurdēpartiēbāmurdēpartiēmur
2nd pl.dēpartīminīdēpartiēbāminīdēpartiēminī
3rd pl.dēpartiunturdēpartiēbanturdēpartientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.dēpartiardēpartīrer
2nd sg.dēpartiāris
dēpartiāre
dēpartīrēris
dēpartīrēre
3rd sg.dēpartiāturdēpartīrētur
1st pl.dēpartiāmurdēpartīrēmur
2nd pl.dēpartiāminīdēpartīrēminī
3rd pl.dēpartianturdēpartīrentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.dēpartīdēpartīre
pres. 2nd pl.dēpartītedēpartīminī
fut. 2nd sg.dēpartītōdēpartītor
fut. 3rd sg.dēpartītōdēpartītor
fut. 2nd pl.dēpartītōte—
fut. 3rd pl.dēpartiuntōdēpartiuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedēpartīredēpartīrī
perfect infinitivedēpartīvissedēpartītum esse
future infinitivedēpartītūrum essedēpartītum īrī
present participledēpartiēns—
perfect participle—dēpartītus
dēpartīta, dēpartītā, dēpartītae, dēpartītam, dēpartītārum, dēpartītās, dēpartītī, dēpartītōrum, dēpartītōs
future participledēpartītūrus
dēpartītūra, dēpartītūrā, dēpartītūrae, dēpartītūram, dēpartītūrārum, dēpartītūrās, dēpartītūre, dēpartītūrī, dēpartītūrīs, dēpartītūrō, dēpartītūrōrum, dēpartītūrōs, dēpartītūrum
dēpartiendus
dēpartiundus, dēpartienda, dēpartiendā, dēpartiendae, dēpartiendam, dēpartiendārum, dēpartiendās, dēpartiende, dēpartiendīs, dēpartiendōrum, dēpartiendōs
gerunddēpartiendī, dēpartiendō, dēpartiendumsupinedēpartītum, dēpartītū

Origins

  1. Proto-Indo-European*de
  2. Proto-Indo-European*déh₁
  3. Proto-Italic*dē
  4. Latindēpartiō

Latin dē- Latin partiō Latin dēpartiō From dē- (“away from”) + partiō (“part, divide”).

Italo-Romance
  • Italiandipartire
Gallo-Romance
  • Catalandepartir
  • Old Frenchdepartir
Ibero-Romance
  • Spanishdepartir
  • Galiciandepartirfrom Old Galician-Portuguese departir

Quick answers

What does dēpartiō mean in Latin?
dēpartiō, a verb, means “to divide”.
What are the principal parts of dēpartiō?
dēpartiō, dēpartīre, dēpartīvī, dēpartītum (fourth conjugation).
How do you pronounce dēpartiō?
In classical Latin, [deːˈpar.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [deˈpar.t͡si.o].
Where does dēpartiō come from?
Proto-Indo-European *de → Proto-Indo-European *déh₁ → Proto-Italic *dē → Latin dēpartiō.