noun · femininethird declension
dēnūntiātiō
dēnūntiātiō f (genitive dēnūntiātiōnis)
Classical[deː.nuːn.tiˈaː.ti.oː]Ecclesiastical[de.nun.t͡siˈat.t͡si.o]
Meaning
- indication, intimation, announcement, declaration
- injunction
- admonition
- summons (legal)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dēnūntiātiō | dēnūntiātiōnēs |
| genitive | dēnūntiātiōnis | dēnūntiātiōnum |
| dative | dēnūntiātiōnī | dēnūntiātiōnibus |
| accusative | dēnūntiātiōnem | dēnūntiātiōnēs |
| ablative | dēnūntiātiōne | dēnūntiātiōnibus |
| vocative | dēnūntiātiō | dēnūntiātiōnēs |
dēnuntĭātĭo (-ciatio), ōnis, f. denuntio,
I. an indication, intimation, announcement, declaration.
(a). With gen. obj. = significatio:
quae est enim ista a deis profecta significatio et quasi denuntiatio calamitatum? Cic. Div. 2, 25, 54: belli, id. Phil. 6, 2, 4; cf. Liv. 21, 19: armorum, id. 45, 3 fin.: testimonii, threatening to summon as a witness, Cic. Fl. 6, 14; cf. denuntio, no. I.: denuntiatione periculi permovere aliquem, by a menacing, *Caes. B. C. 3, 9: ingentis terroris, Liv. 3, 36: accusatorum, i. e. information, an informing, = delatio, Suet. Aug. 66.—With gen. subj.: Catilinae, Cic. Sull. 18, 52: boni civis (i. e. professio, promissio), Planc. ap. Cic. Fam. 10, 8, 4: quietis, warning in a dream, Vell. 2, 70, 1.—Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dēnūntiātiō ōnis, f
denuntio, an indication, announcement, declaration, proclamation, threat : denuntiationi parere: calamitatum: belli: testimoni, a summons to testify : periculi, a menace , Cs.: terroris, L.: senatūs, an ordinance , L.: Catilinae: paucorum, an universae civitatis, L.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin dēnūntiātiō From dēnūntiō + -tiō.
Descendants
- Frenchdénonciation
- Italiandenunciazione
- Portuguesedenunciação
- Spanishdenunciación