LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

dēnicālis

dēnicālis (neuter dēnicāle)
Classical[deː.nɪˈkaː.lɪs]Ecclesiastical[de.niˈkaː.lis]

Meaning

  1. two terminationSet aside for mourning and purification from death.
    denicales, quae a nece appellatae sunt, quia residentur mortuisthe denicales, which are named from nex [death], because they are spent in idleness for the deadc. 43 BCE, Cicero, De Legibus, 2.22.55:

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedēnicālisdēnicālisdēnicāle
genitivedēnicālisdēnicālisdēnicālis
dativedēnicālīdēnicālīdēnicālī
accusativedēnicālemdēnicālemdēnicāle
ablativedēnicālīdēnicālīdēnicālī
vocativedēnicālisdēnicālisdēnicāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedēnicālēsdēnicālēsdēnicālia
genitivedēnicāliumdēnicāliumdēnicālium
dativedēnicālibusdēnicālibusdēnicālibus
accusativedēnicālīs
dēnicālēs
dēnicālīs
dēnicālēs
dēnicālia
ablativedēnicālibusdēnicālibusdēnicālibus
vocativedēnicālēsdēnicālēsdēnicālia

dē-nĭcālis (in MSS. also written denec-), e, adj. nex,
I. purifying from death; feriae or dies, a funeral solemnity among the Romans for the purification of the family of the deceased: nec vero tam denicales, quae a nece appellatae sunt, quia resident mortui, quam ceterorum celestium quieti dies feriae nominarentur, nisi, etc, Cic. Leg. 2, 22, 55; Cinc. ap. Gell. 16, 4, 4; Col. 2, 22, 5; Paul. ex Fest. p. 70, 9, and Fest. p. 242, 29 Müll. (v. Wordsworth Fragm. and Specim. p. 558).

Origins

From dē- (“de-”) + nex (“death”) + -ālis (suffix forming adjectives), Cicero’s etymology, or perhaps from dēnī (“ten each”).

Quick answers

What does dēnicālis mean in Latin?
dēnicālis, a adjective, means “Set aside for mourning and purification from death.”.
How do you pronounce dēnicālis?
In classical Latin, [deː.nɪˈkaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [de.niˈkaː.lis].