adjectivefirst/second-declension adjective
dēmoticus
dēmoticus (feminine dēmotica, neuter dēmoticum)
Classical[deːˈmɔ.tɪ.kʊs]Ecclesiastical[deˈmɔː.ti.kus]
Meaning
- adjectivedemotic
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dēmoticus | dēmotica | dēmoticum |
| genitive | dēmoticī | dēmoticae | dēmoticī |
| dative | dēmoticō | dēmoticae | dēmoticō |
| accusative | dēmoticum | dēmoticam | dēmoticum |
| ablative | dēmoticō | dēmoticā | dēmoticō |
| vocative | dēmotice | dēmotica | dēmoticum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dēmoticī | dēmoticae | dēmotica |
| genitive | dēmoticōrum | dēmoticārum | dēmoticōrum |
| dative | dēmoticīs | dēmoticīs | dēmoticīs |
| accusative | dēmoticōs | dēmoticās | dēmotica |
| ablative | dēmoticīs | dēmoticīs | dēmoticīs |
| vocative | dēmoticī | dēmoticae | dēmotica |
Origins
From Ancient Greek δημοτικός (dēmotikós).
Descendants
- Englishdemotic
- EnglishDemotic
- Frenchdémotique
- Italiandemotico
- Romaniandemotic
- Turkishdemotik