noun · femininethird declension
dēmōlītiō
dēmōlītiō f (genitive dēmōlītiōnis)
Meaning
- demolition
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dēmōlītiō | dēmōlītiōnēs |
| genitive | dēmōlītiōnis | dēmōlītiōnum |
| dative | dēmōlītiōnī | dēmōlītiōnibus |
| accusative | dēmōlītiōnem | dēmōlītiōnēs |
| ablative | dēmōlītiōne | dēmōlītiōnibus |
| vocative | dēmōlītiō | dēmōlītiōnēs |
dēmōlītĭo, ōnis, f. demolior, no. II.,
I. a tearing down, demolishing (very rare).
B. Trop.:
veritatis, an undermining, Tert. adv. Marc. 2, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dēmōlītiō ōnis, f
demolior, a tearing down, demolishing : ea (statuarum): signorum.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin dēmōlītiō From dēmōlior + -tiō.
Descendants
- Catalandemolició
- Frenchdémolition
- Italiandemolizione
- Occitandemolicion
- Portuguesedemolição
- Spanishdemolición
- Galiciandemolición
In English words that came into English from dēmōlītiō
- demolitiondēmōlītiō