LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

dēlīrātiō

dēlīrātiō f (genitive dēlīrātiōnis)
Classical[deː.liːˈraː.ti.oː]Ecclesiastical[de.liˈrat.t͡si.o]

Meaning

  1. silliness, folly, madness

Declension

declension
formsingularplural
nominativedēlīrātiōdēlīrātiōnēs
genitivedēlīrātiōnisdēlīrātiōnum
dativedēlīrātiōnīdēlīrātiōnibus
accusativedēlīrātiōnemdēlīrātiōnēs
ablativedēlīrātiōnedēlīrātiōnibus
vocativedēlīrātiōdēlīrātiōnēs

dēlīrātĭo, ōnis, f. id., originally, a going out of the furrow, in ploughing; hence, trop.,
I. giddiness, silliness, folly, dotage, madness (very rare): quod vocant lirare, operiente semina, unde primum appellata deliratio est, Plin. 18, 20, 49, § 180: ista senilis stultitia, quae deliratio appellari solet, Cic. de Sen. 11, 36: o delirationem incredibilem! non enim omnis error stultitia est dicenda, id. Div. 2, 43: aliena, Plin. Ep. 6, 15, 4.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin dēlīrātiō From dēlīrō (“to deviate from a straight line; to be crazy”) + -tiō.

Quick answers

What does dēlīrātiō mean in Latin?
dēlīrātiō, a noun, means “silliness, folly, madness”.
What is the genitive of dēlīrātiō?
The genitive singular is dēlīrātiōnis. dēlīrātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce dēlīrātiō?
In classical Latin, [deː.liːˈraː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [de.liˈrat.t͡si.o].