noun · neutersecond declension
dēliquium
dēliquium n (genitive dēliquiī or dēliquī)
Meaning
- want, defect
- failure
- eclipse
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dēliquium | dēliquia |
| genitive | dēliquiī dēliquī | dēliquiōrum |
| dative | dēliquiō | dēliquiīs |
| accusative | dēliquium | dēliquia |
| ablative | dēliquiō | dēliquiīs |
| vocative | dēliquium | dēliquia |
dēlĭquĭum, ii, n. delinquo, no. I.,
I. a want, defect (rare): solis, i. e. an eclipse (for which freq. defectus), Plin. 2, 12, 9, § 54; cf. Serv. Verg. A. 4, 390; Lact. Epit. 45, 10:
solis lunaeque deliquia, Mart. Cap. 6, § 594.dēlĭquĭum, ii, n. deliquo,
I. a flowing down, dropping down, Prud. Hamart. 753.
In English words that came into English from dēliquium
- deliquiumdēliquium