verbthird conjugation, no passive, no supine stem
dēliquēscō
dēliquēscō (present infinitive dēliquēscere, perfect active dēlicuī)
Classical[deː.lɪˈkʷeːs.koː]Ecclesiastical[de.liˈkʷɛs.ko]
Meaning
- to melt, dissolve
- to vanish, to disappear
Conjugation conjugation 3 no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | dēliquēscō | dēliquēscēbam | dēliquēscam | dēlicuī | dēlicueram | dēlicuerō |
| 2nd sg. | dēliquēscis | dēliquēscēbās | dēliquēscēs | dēlicuistī | dēlicuerās | dēlicueris |
| 3rd sg. | dēliquēscit | dēliquēscēbat | dēliquēscet | dēlicuit | dēlicuerat | dēlicuerit |
| 1st pl. | dēliquēscimus | dēliquēscēbāmus | dēliquēscēmus | dēlicuimus | dēlicuerāmus | dēlicuerimus |
| 2nd pl. | dēliquēscitis | dēliquēscēbātis | dēliquēscētis | dēlicuistis | dēlicuerātis | dēlicueritis |
| 3rd pl. | dēliquēscunt | dēliquēscēbant | dēliquēscent | dēlicuērunt dēlicuēre | dēlicuerant | dēlicuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | dēliquēscam | dēliquēscerem | dēlicuerim | dēlicuissem |
| 2nd sg. | dēliquēscās | dēliquēscerēs | dēlicuerīs | dēlicuissēs |
| 3rd sg. | dēliquēscat | dēliquēsceret | dēlicuerit | dēlicuisset |
| 1st pl. | dēliquēscāmus | dēliquēscerēmus | dēlicuerīmus | dēlicuissēmus |
| 2nd pl. | dēliquēscātis | dēliquēscerētis | dēlicuerītis | dēlicuissētis |
| 3rd pl. | dēliquēscant | dēliquēscerent | dēlicuerint | dēlicuissent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | dēliquēsce | — |
| pres. 2nd pl. | dēliquēscite | — |
| fut. 2nd sg. | dēliquēscitō | — |
| fut. 3rd sg. | dēliquēscitō | — |
| fut. 2nd pl. | dēliquēscitōte | — |
| fut. 3rd pl. | dēliquēscuntō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | dēliquēscere | — |
| perfect infinitive | dēlicuisse | — |
| present participle | dēliquēscēns | — |
gerunddēliquēscendī, dēliquēscendō, dēliquēscendum
dē-lĭquesco, lĭcŭi, 3,
I. v. inch. n., to melt away, dissolve, melt (very rare).
I. Lit.:
utinam tua ista in sortiendo sors delicuerit, Plaut. Cas. 2, 6, 47: ubi delicuit nondum prior (sc. nix), altera venit, Ov. Tr. 3, 10, 15: Hyrie flendo delicuit, id. M. 7, 381; cf. id. ib. 4, 253.—II. Trop., to melt away, pine away; to vanish, disappear: qui nec tabescat molestiis nec frangatur timore nec alacritate futtili gestiens deliquescat, * Cic. Tusc. 4, 17, 37; Lact. 7, 12.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
de-liquēscō licuī, —, ere,
to melt away, dissolve, melt: Hyrie flendo delicuit, O.—Fig.: qui nec alacritate futtili gestiens deliquescat.
Origins
- Proto-Indo-European*de
- Proto-Indo-European*déh₁
- Proto-Italic*dē
- Latindēliquēscō
Latin dē- Latin liquēscō Latin dēliquēscō From dē- + liquēscō.
Descendants
- Englishdeliquesce
In English words that came into English from dēliquēscō
- deliquescentdeliquescens
- deliquescedēliquēscō