LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, no passive, no supine stem

dēliquēscō

dēliquēscō (present infinitive dēliquēscere, perfect active dēlicuī)
Classical[deː.lɪˈkʷeːs.koː]Ecclesiastical[de.liˈkʷɛs.ko]

Meaning

  1. to melt, dissolve
  2. to vanish, to disappear

Conjugation conjugation 3 no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.dēliquēscōdēliquēscēbamdēliquēscamdēlicuīdēlicueramdēlicuerō
2nd sg.dēliquēscisdēliquēscēbāsdēliquēscēsdēlicuistīdēlicuerāsdēlicueris
3rd sg.dēliquēscitdēliquēscēbatdēliquēscetdēlicuitdēlicueratdēlicuerit
1st pl.dēliquēscimusdēliquēscēbāmusdēliquēscēmusdēlicuimusdēlicuerāmusdēlicuerimus
2nd pl.dēliquēscitisdēliquēscēbātisdēliquēscētisdēlicuistisdēlicuerātisdēlicueritis
3rd pl.dēliquēscuntdēliquēscēbantdēliquēscentdēlicuērunt
dēlicuēre
dēlicuerantdēlicuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.dēliquēscamdēliquēsceremdēlicuerimdēlicuissem
2nd sg.dēliquēscāsdēliquēscerēsdēlicuerīsdēlicuissēs
3rd sg.dēliquēscatdēliquēsceretdēlicueritdēlicuisset
1st pl.dēliquēscāmusdēliquēscerēmusdēlicuerīmusdēlicuissēmus
2nd pl.dēliquēscātisdēliquēscerētisdēlicuerītisdēlicuissētis
3rd pl.dēliquēscantdēliquēscerentdēlicuerintdēlicuissent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.dēliquēsce—
pres. 2nd pl.dēliquēscite—
fut. 2nd sg.dēliquēscitō—
fut. 3rd sg.dēliquēscitō—
fut. 2nd pl.dēliquēscitōte—
fut. 3rd pl.dēliquēscuntō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedēliquēscere—
perfect infinitivedēlicuisse—
present participledēliquēscēns—
gerunddēliquēscendī, dēliquēscendō, dēliquēscendum

dē-lĭquesco, lĭcŭi, 3,
I. v. inch. n., to melt away, dissolve, melt (very rare).
I. Lit.: utinam tua ista in sortiendo sors delicuerit, Plaut. Cas. 2, 6, 47: ubi delicuit nondum prior (sc. nix), altera venit, Ov. Tr. 3, 10, 15: Hyrie flendo delicuit, id. M. 7, 381; cf. id. ib. 4, 253.—
II. Trop., to melt away, pine away; to vanish, disappear: qui nec tabescat molestiis nec frangatur timore nec alacritate futtili gestiens deliquescat, * Cic. Tusc. 4, 17, 37; Lact. 7, 12.

Origins

  1. Proto-Indo-European*de
  2. Proto-Indo-European*déh₁
  3. Proto-Italic*dē
  4. Latindēliquēscō

Latin dē- Latin liquēscō Latin dēliquēscō From dē- + liquēscō.

Descendants
  • Englishdeliquesce

In English words that came into English from dēliquēscō

  • deliquescentdeliquescens
  • deliquescedēliquēscō

Quick answers

What does dēliquēscō mean in Latin?
dēliquēscō, a verb, means “to melt, dissolve; to vanish, to disappear”.
What are the principal parts of dēliquēscō?
dēliquēscō, dēliquēscere, dēlicuī (third conjugation, no passive, no supine stem).
How do you pronounce dēliquēscō?
In classical Latin, [deː.lɪˈkʷeːs.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [de.liˈkʷɛs.ko].
Where does dēliquēscō come from?
Proto-Indo-European *de → Proto-Indo-European *déh₁ → Proto-Italic *dē → Latin dēliquēscō.