adjectivethird-declension two-termination adjective
dēlectābilis
dēlectābilis (neuter dēlectābile)
Classical[deː.ɫɛkˈtaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[de.lekˈtaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationenjoyable, delectable, delightful, agreeable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dēlectābilis | dēlectābilis | dēlectābile |
| genitive | dēlectābilis | dēlectābilis | dēlectābilis |
| dative | dēlectābilī | dēlectābilī | dēlectābilī |
| accusative | dēlectābilem | dēlectābilem | dēlectābile |
| ablative | dēlectābilī | dēlectābilī | dēlectābilī |
| vocative | dēlectābilis | dēlectābilis | dēlectābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dēlectābilēs | dēlectābilēs | dēlectābilia |
| genitive | dēlectābilium | dēlectābilium | dēlectābilium |
| dative | dēlectābilibus | dēlectābilibus | dēlectābilibus |
| accusative | dēlectābilīs dēlectābilēs | dēlectābilīs dēlectābilēs | dēlectābilia |
| ablative | dēlectābilibus | dēlectābilibus | dēlectābilibus |
| vocative | dēlectābilēs | dēlectābilēs | dēlectābilia |
dēlectābĭlis, e, adj. delecto,
I. delectable, delightful, agreeable (post-Aug. for jucundus, amoenus):
cibus, Tac. A. 12, 67: apologi (with festivi), Gell. 2, 29; Vulg. Gen. 3, 6; Lact. 6, 4, 3; 7, 7, 13.—Comp.: tibia questu, App. Flor. no. 17.—Adv.: delec-tabiliter, delightfully: ac decore depicta, Gell. 13, 24, 17: et feliciter declamare, id. 15, 1.—Comp.: delectabilius, Aug. de Don. Persev. 53.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dēlectābilis e, adj.
delecto, delightful, agreeable : cibus, Ta.
Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin dēlectābilis From dēlectō + -bilis.