adjectivethird-declension two-termination adjective
dēiugis
dēiugis (neuter dēiuge)
Classical[ˈdeː.jʊ.ɡɪs]Ecclesiastical[ˈdɛː.ju.d͡ʒis]
Meaning
- two terminationsloping
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dēiugis | dēiugis | dēiuge |
| genitive | dēiugis | dēiugis | dēiugis |
| dative | dēiugī | dēiugī | dēiugī |
| accusative | dēiugem | dēiugem | dēiuge |
| ablative | dēiugī | dēiugī | dēiugī |
| vocative | dēiugis | dēiugis | dēiuge |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dēiugēs | dēiugēs | dēiugia |
| genitive | dēiugium | dēiugium | dēiugium |
| dative | dēiugibus | dēiugibus | dēiugibus |
| accusative | dēiugīs dēiugēs | dēiugīs dēiugēs | dēiugia |
| ablative | dēiugibus | dēiugibus | dēiugibus |
| vocative | dēiugēs | dēiugēs | dēiugia |
dē-jŭgis, e, adj. jugum,
I. sloping, = declivis:
dejuge dorso, Aus. Mos. 164.Origins
From dē- + iugum + -is (adjective-forming suffix).