LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

dēiugis

dēiugis (neuter dēiuge)
Classical[ˈdeː.jʊ.ɡɪs]Ecclesiastical[ˈdɛː.ju.d͡ʒis]

Meaning

  1. two terminationsloping

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedēiugisdēiugisdēiuge
genitivedēiugisdēiugisdēiugis
dativedēiugīdēiugīdēiugī
accusativedēiugemdēiugemdēiuge
ablativedēiugīdēiugīdēiugī
vocativedēiugisdēiugisdēiuge
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedēiugēsdēiugēsdēiugia
genitivedēiugiumdēiugiumdēiugium
dativedēiugibusdēiugibusdēiugibus
accusativedēiugīs
dēiugēs
dēiugīs
dēiugēs
dēiugia
ablativedēiugibusdēiugibusdēiugibus
vocativedēiugēsdēiugēsdēiugia

dē-jŭgis, e, adj. jugum,
I. sloping, = declivis: dejuge dorso, Aus. Mos. 164.

Origins

From dē- + iugum + -is (adjective-forming suffix).

Quick answers

What does dēiugis mean in Latin?
dēiugis, a adjective, means “sloping”.
How do you pronounce dēiugis?
In classical Latin, [ˈdeː.jʊ.ɡɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈdɛː.ju.d͡ʒis].