noun · femininefirst declension
dehīscentia
dehīscentia f (genitive dehīscentiae)
Classical[de.(ɦ)iːsˈkɛn.ti.a]Ecclesiastical[de.iʃˈʃɛn.t͡si.a]
Meaning
- New Latindehiscence
dehīscentia vulneris
wound dehiscence
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dehīscentia | dehīscentiae |
| genitive | dehīscentiae | dehīscentiārum |
| dative | dehīscentiae | dehīscentiīs |
| accusative | dehīscentiam | dehīscentiās |
| ablative | dehīscentiā | dehīscentiīs |
| vocative | dehīscentia | dehīscentiae |
Origins
From dehīscēns + -ia.
In English words that came into English from dehīscentia
- dehiscencedehīscentia