LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

dēgradātiō

dēgradātiō f (genitive dēgradātiōnis)
Classical[deː.ɡraˈdaː.ti.oː]Ecclesiastical[de.ɡraˈdat.t͡si.o]

Meaning

  1. degradation

Declension

declension
formsingularplural
nominativedēgradātiōdēgradātiōnēs
genitivedēgradātiōnisdēgradātiōnum
dativedēgradātiōnīdēgradātiōnibus
accusativedēgradātiōnemdēgradātiōnēs
ablativedēgradātiōnedēgradātiōnibus
vocativedēgradātiōdēgradātiōnēs

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin dēgradātiō From dēgradō + -tiō.

Descendants
  • Catalandegradació
  • Englishdegradation
  • Frenchdégradation
  • Italiandegradazione
  • Occitandegradacion
  • Portuguesedegradação
  • Romaniandegradație
  • Romaniandegradațiune
  • Spanishdegradación
  • Galiciandegradación

Quick answers

What does dēgradātiō mean in Latin?
dēgradātiō, a noun, means “degradation”.
What is the genitive of dēgradātiō?
The genitive singular is dēgradātiōnis. dēgradātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce dēgradātiō?
In classical Latin, [deː.ɡraˈdaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [de.ɡraˈdat.t͡si.o].