LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

dēcorticō

dēcorticō (present infinitive dēcorticāre, perfect active dēcorticāvī, supine dēcorticātum)
Classical[deːˈkɔr.tɪ.koː]Ecclesiastical[deˈkɔr.ti.ko]

Meaning

  1. to remove the bark or peel; to decorticate

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.dēcorticōdēcorticābamdēcorticābōdēcorticāvīdēcorticāveramdēcorticāverō
decorticārō
2nd sg.dēcorticāsdēcorticābāsdēcorticābisdēcorticāvistī
decorticāstī
dēcorticāverās
decorticārās
dēcorticāveris
3rd sg.dēcorticatdēcorticābatdēcorticābitdēcorticāvitdēcorticāverat
decorticārat
dēcorticāverit
decorticārit
1st pl.dēcorticāmusdēcorticābāmusdēcorticābimusdēcorticāvimusdēcorticāverāmusdēcorticāverimus
decorticārimus
2nd pl.dēcorticātisdēcorticābātisdēcorticābitisdēcorticāvistis
decorticāstis
dēcorticāverātis
decorticārātis
dēcorticāveritis
decorticāritis
3rd pl.dēcorticantdēcorticābantdēcorticābuntdēcorticāvērunt
dēcorticāvēre, decorticārunt
dēcorticāverant
decorticārant
dēcorticāverint
decorticārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.dēcorticemdēcorticāremdēcorticāverim
decorticārim
dēcorticāvissem
decorticāssem
2nd sg.dēcorticēsdēcorticārēsdēcorticāverīsdēcorticāvissēs
decorticāssēs
3rd sg.dēcorticetdēcorticāretdēcorticāverit
decorticārit
dēcorticāvisset
decorticāsset
1st pl.dēcorticēmusdēcorticārēmusdēcorticāverīmus
decorticārīmus
dēcorticāvissēmus
decorticāssēmus
2nd pl.dēcorticētisdēcorticārētisdēcorticāverītis
decorticārītis
dēcorticāvissētis
decorticāssētis
3rd pl.dēcorticentdēcorticārentdēcorticāverint
decorticārint
dēcorticāvissent
decorticāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.dēcorticordēcorticābardēcorticābor
2nd sg.dēcorticāris
dēcorticāre
dēcorticābāris
dēcorticābāre
dēcorticāberis
dēcorticābere
3rd sg.dēcorticāturdēcorticābāturdēcorticābitur
1st pl.dēcorticāmurdēcorticābāmurdēcorticābimur
2nd pl.dēcorticāminīdēcorticābāminīdēcorticābiminī
3rd pl.dēcorticanturdēcorticābanturdēcorticābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.dēcorticerdēcorticārer
2nd sg.dēcorticēris
dēcorticēre
dēcorticārēris
dēcorticārēre
3rd sg.dēcorticēturdēcorticārētur
1st pl.dēcorticēmurdēcorticārēmur
2nd pl.dēcorticēminīdēcorticārēminī
3rd pl.dēcorticenturdēcorticārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.dēcorticādēcorticāre
pres. 2nd pl.dēcorticātedēcorticāminī
fut. 2nd sg.dēcorticātōdēcorticātor
fut. 3rd sg.dēcorticātōdēcorticātor
fut. 2nd pl.dēcorticātōte—
fut. 3rd pl.dēcorticantōdēcorticantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedēcorticāredēcorticārī
perfect infinitivedēcorticāvisse
decorticāsse
dēcorticātum esse
future infinitivedēcorticātūrum essedēcorticātum īrī
present participledēcorticāns—
perfect participle—dēcorticātus
dēcorticāta, dēcorticātā, dēcorticātae, dēcorticātam, dēcorticātārum, dēcorticātās, dēcorticātī, dēcorticātōrum, dēcorticātōs
future participledēcorticātūrus
dēcorticātūra, dēcorticātūrā, dēcorticātūrae, dēcorticātūram, dēcorticātūrārum, dēcorticātūrās, dēcorticātūre, dēcorticātūrī, dēcorticātūrīs, dēcorticātūrō, dēcorticātūrōrum, dēcorticātūrōs, dēcorticātūrum
dēcorticandus
dēcorticanda, dēcorticandā, dēcorticandae, dēcorticandam, dēcorticandārum, dēcorticandās, dēcorticande, dēcorticandīs, dēcorticandōrum, dēcorticandōs
gerunddēcorticandī, dēcorticandō, dēcorticandumsupinedēcorticātum, dēcorticātū

dē-cortĭco, no
I. perf., ātum, 1, v. a. cortex, to deprive of the bark: to bark, to peel (rare), Plin. 16, 39, 74, § 188: abietem, id. 16, 41, 80, § 221: ficum, Vulg. Joel 1, 7.

Origins

  1. Proto-Indo-European*de
  2. Proto-Indo-European*déh₁
  3. Proto-Italic*dē
  4. Latindēcorticō

Latin dē- Proto-Indo-European *(s)ker- Proto-Indo-European *(s)kert- Proto-Indo-European *(s)kort-ek-sder. Latin cortex Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin dēcorticō From dē- + cortex + -ō.

Descendants
  • Catalanescorxarfrom Late Latin excorticāre
  • Catalanexcorticarfrom Late Latin excorticāre
  • Italianscorticarefrom Late Latin excorticāre
  • Frenchécorcherfrom Late Latin excorticāre
  • Catalandecorticar
  • Frenchdécortiquer
  • Italiandecorticare
  • Portuguesedecorticar
  • Spanishdecorticar
  • Englishdecorticate

In English words that came into English from dēcorticō

  • decorticatedēcorticātus

Quick answers

What does dēcorticō mean in Latin?
dēcorticō, a verb, means “to remove the bark or peel; to decorticate”.
What are the principal parts of dēcorticō?
dēcorticō, dēcorticāre, dēcorticāvī, dēcorticātum (first conjugation).
How do you pronounce dēcorticō?
In classical Latin, [deːˈkɔr.tɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [deˈkɔr.ti.ko].
Where does dēcorticō come from?
Proto-Indo-European *de → Proto-Indo-European *déh₁ → Proto-Italic *dē → Latin dēcorticō.