LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

decemvirālis

decemvirālis (neuter decemvirāle)
Classical[dɛ.kɛm.wɪˈraː.lɪs]Ecclesiastical[de.t͡ʃem.viˈraː.lis]

Meaning

  1. two terminationdecemviral

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedecemvirālisdecemvirālisdecemvirāle
genitivedecemvirālisdecemvirālisdecemvirālis
dativedecemvirālīdecemvirālīdecemvirālī
accusativedecemvirālemdecemvirālemdecemvirāle
ablativedecemvirālīdecemvirālīdecemvirālī
vocativedecemvirālisdecemvirālisdecemvirāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedecemvirālēsdecemvirālēsdecemvirālia
genitivedecemvirāliumdecemvirāliumdecemvirālium
dativedecemvirālibusdecemvirālibusdecemvirālibus
accusativedecemvirālīs
decemvirālēs
decemvirālīs
decemvirālēs
decemvirālia
ablativedecemvirālibusdecemvirālibusdecemvirālibus
vocativedecemvirālēsdecemvirālēsdecemvirālia

dĕcemvĭrālis, e, adj. decemviri,
I. decemviral, of or belonging to the decem viri: leges, i. e. of the Twelve Tables, Liv. 3, 57 fin.; Gell. 20, 1, 3: potestas, Liv. 3, 55; Tac. A. 1, 1: annus, Cic. Rep. 2, 37 invidia, id. Brut. 14, 54; Liv. 3, 42: certaminibus, id. 3, 54: odio, id. 3, 42: ex collegio (sacerdotes), Cic. Verr. 2, 4, 49: pecunia (referring to the decemviri agris dividundis), id. Agr. 1, 5; cf.: auctis, ib. 2, 22, 58.— * Adv., dĕcemvĭrālĭter: loqui, i. e. in the manner of the decemviri stlitibus judicandis, Sid. Ep. 8, 6 med.

Origins

Proto-Indo-European *h₂el- Proto-Indo-European *-is Proto-Indo-European *h₂élisder.? Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin decemvirālis From decemvir + -ālis.

Descendants
  • Englishdecemviral
  • Frenchdécemviral

In English words that came into English from decemvirālis

  • decemviraldecemvirālis

Quick answers

What does decemvirālis mean in Latin?
decemvirālis, a adjective, means “decemviral”.
How do you pronounce decemvirālis?
In classical Latin, [dɛ.kɛm.wɪˈraː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [de.t͡ʃem.viˈraː.lis].