adjectivethird-declension two-termination adjective
deccanēnsis
deccanēnsis (neuter deccanēnse)
Classical[dɛk.kaˈnẽː.sɪs]Ecclesiastical[dek.kaˈnɛn.sis]
Meaning
- New Latinrelationaltwo terminationDeccan
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | deccanēnsis | deccanēnsis | deccanēnse |
| genitive | deccanēnsis | deccanēnsis | deccanēnsis |
| dative | deccanēnsī | deccanēnsī | deccanēnsī |
| accusative | deccanēnsem | deccanēnsem | deccanēnse |
| ablative | deccanēnsī | deccanēnsī | deccanēnsī |
| vocative | deccanēnsis | deccanēnsis | deccanēnse |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | deccanēnsēs | deccanēnsēs | deccanēnsia |
| genitive | deccanēnsium | deccanēnsium | deccanēnsium |
| dative | deccanēnsibus | deccanēnsibus | deccanēnsibus |
| accusative | deccanēnsīs deccanēnsēs | deccanēnsīs deccanēnsēs | deccanēnsia |
| ablative | deccanēnsibus | deccanēnsibus | deccanēnsibus |
| vocative | deccanēnsēs | deccanēnsēs | deccanēnsia |
Origins
From English Deccan + Latin -ēnsis.