LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

Danaēius

Danaēius (feminine Danaēia, neuter Danaēium)
Classical[da.naˈeː.i.ʊs]Ecclesiastical[da.naˈɛː.i.us]

Meaning

  1. adjectiveof or pertaining to Danaë
    Hōs făcĭto Armĕnĭōs, haec est Dănăēĭă Persis2 CE, Ovidius, Ars Amatoria 1.225
  2. adjectiveconstrued with hērōs (“hero”): the Greek hero Perseus, son of Danaë
    Nunc ĕgŏ, quās hăbŭit pinnās Dănăēĭŭs hērōs16 BCE, Ovidius, Amores 3.6.13
    Dumque ea Cephenum medio Dănăēĭŭs hērōs8 CE, Ovidius, Metamorphoses 5.1

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeDanaēiusDanaēiaDanaēium
genitiveDanaēiīDanaēiaeDanaēiī
dativeDanaēiōDanaēiaeDanaēiō
accusativeDanaēiumDanaēiamDanaēium
ablativeDanaēiōDanaēiāDanaēiō
vocativeDanaēieDanaēiaDanaēium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeDanaēiīDanaēiaeDanaēia
genitiveDanaēiōrumDanaēiārumDanaēiōrum
dativeDanaēiīsDanaēiīsDanaēiīs
accusativeDanaēiōsDanaēiāsDanaēia
ablativeDanaēiīsDanaēiīsDanaēiīs
vocativeDanaēiīDanaēiaeDanaēia

Origins

Equivalent to Danaē + -ius.

Quick answers

What does Danaēius mean in Latin?
Danaēius, a adjective, means “of or pertaining to Danaë”.
How do you pronounce Danaēius?
In classical Latin, [da.naˈeː.i.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [da.naˈɛː.i.us].