LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

damnātus

damnātus (feminine damnāta, neuter damnātum, comparative damnātior)
Classical[damˈnaː.tʊs]Ecclesiastical[damˈnaː.tus]

Meaning

  1. adjectivecondemned
  2. adjectivereprobate
  3. adjectivecriminal
  4. adjectivehateful, wretched
  5. adjectivedamned

Latīnē defined in Latin in our graded readers

quī poenam iūdiciō accēpit
damnātus -ī (m) — in Metamorphoses I, ch. 19

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativedamnātusdamnātadamnātum
genitivedamnātīdamnātaedamnātī
dativedamnātōdamnātaedamnātō
accusativedamnātumdamnātamdamnātum
ablativedamnātōdamnātādamnātō
vocativedamnātedamnātadamnātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedamnātīdamnātaedamnāta
genitivedamnātōrumdamnātārumdamnātōrum
dativedamnātīsdamnātīsdamnātīs
accusativedamnātōsdamnātāsdamnāta
ablativedamnātīsdamnātīsdamnātīs
vocativedamnātīdamnātaedamnāta

damnātus, a, um, v. damno, P. a.

Origins

Perfect passive participle of damnō.

Descendants
  • Frenchdamné
  • Italiandannato

Quick answers

What does damnātus mean in Latin?
damnātus, a adjective, means “condemned; reprobate; criminal”.
How do you pronounce damnātus?
In classical Latin, [damˈnaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [damˈnaː.tus].