adjectivefirst/second-declension adjective
damnātōrius
damnātōrius (feminine damnātōria, neuter damnātōrium)
Classical[dam.naːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[dam.naˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectivecondemnatory
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | damnātōrius | damnātōria | damnātōrium |
| genitive | damnātōriī | damnātōriae | damnātōriī |
| dative | damnātōriō | damnātōriae | damnātōriō |
| accusative | damnātōrium | damnātōriam | damnātōrium |
| ablative | damnātōriō | damnātōriā | damnātōriō |
| vocative | damnātōrie | damnātōria | damnātōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | damnātōriī | damnātōriae | damnātōria |
| genitive | damnātōriōrum | damnātōriārum | damnātōriōrum |
| dative | damnātōriīs | damnātōriīs | damnātōriīs |
| accusative | damnātōriōs | damnātōriās | damnātōria |
| ablative | damnātōriīs | damnātōriīs | damnātōriīs |
| vocative | damnātōriī | damnātōriae | damnātōria |
damnātōrĭus, a, um, adj. damnator,
I. damnatory, condemnatory (rare, but good prose): judicium, * Cic. Verr. 2, 3, 22: d. et absolutoria tabella, * Suet. Aug. 33:
ferrum, Amm. 28, 1 fin.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
damnātōrius adj.
damno, damnatory, condemnatory : iudicium.
Origins
From damnātiō (“condemnation”).
In English words that came into English from damnātōrius
- damnatorydamnātōrius