noun · femininefirst declension
cymithārra
cymithārra f (genitive cymithārrae)
Classical[ky.mɪˈtʰaːr.ra]Ecclesiastical[t͡ʃi.miˈtar.ra]
Meaning
- a scimitar
Omnes autẽ Ianizari ab aliis peditibus amictu breuiore & mitris niueis acuminatis distinguuntur: item armis quae scutum sunt & ensis quẽ Cymitharram uocãt & arcus.
1540, Christophori Richerii Thorignei, De Rebus Turcarum Libri, page 60:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | cymithārra | cymithārrae |
| genitive | cymithārrae | cymithārrārum |
| dative | cymithārrae | cymithārrīs |
| accusative | cymithārram | cymithārrās |
| ablative | cymithārrā | cymithārrīs |
| vocative | cymithārra | cymithārrae |