curvō
Meaning
- to crook, bend, bow, curve
In the readers how our graded readers gloss it
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Curvus · Uncus · Pandus · Incurvus · Recurvus · Reduncus · Repandus · Aduncus
1. Curvus, or in prose mostly curvatus, denotes, as a general expression, all crookedness, from a slight degree of crookedness to a complete circle; uncus supposes a great degree of crookedness, approaching to a semi-circle, like the form of a hook; pandus, a slight crookedness, deviating but a little from a straight line, like that which slopes. 2. The curva form a continued crooked line; the incurva suppose a straight line ending in a curve, like ἐπικαμπής, the augur’s staff, for example, or the form of a man who stoops, etc. 3. Recurvus, reduncus, and repandus, denote that which is bent outwards; aduncus, that which is bent inwards. Plin. H. N. xi. 37. Cornua aliis adunca, aliis redunca. (v. 184.)
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | curvō | curvābam | curvābō | curvāvī | curvāveram | curvāverō curvārō |
| 2nd sg. | curvās | curvābās | curvābis | curvāvistī curvāstī | curvāverās curvārās | curvāveris |
| 3rd sg. | curvat | curvābat | curvābit | curvāvit | curvāverat curvārat | curvāverit curvārit |
| 1st pl. | curvāmus | curvābāmus | curvābimus | curvāvimus | curvāverāmus | curvāverimus curvārimus |
| 2nd pl. | curvātis | curvābātis | curvābitis | curvāvistis curvāstis | curvāverātis curvārātis | curvāveritis curvāritis |
| 3rd pl. | curvant | curvābant | curvābunt | curvāvērunt curvāvēre, curvārunt | curvāverant curvārant | curvāverint curvārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | curvem | curvārem | curvāverim curvārim | curvāvissem curvāssem |
| 2nd sg. | curvēs | curvārēs | curvāverīs | curvāvissēs curvāssēs |
| 3rd sg. | curvet | curvāret | curvāverit curvārit | curvāvisset curvāsset |
| 1st pl. | curvēmus | curvārēmus | curvāverīmus curvārīmus | curvāvissēmus curvāssēmus |
| 2nd pl. | curvētis | curvārētis | curvāverītis curvārītis | curvāvissētis curvāssētis |
| 3rd pl. | curvent | curvārent | curvāverint curvārint | curvāvissent curvāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | curvor | curvābar | curvābor |
| 2nd sg. | curvāris curvāre | curvābāris curvābāre | curvāberis curvābere |
| 3rd sg. | curvātur | curvābātur | curvābitur |
| 1st pl. | curvāmur | curvābāmur | curvābimur |
| 2nd pl. | curvāminī | curvābāminī | curvābiminī |
| 3rd pl. | curvantur | curvābantur | curvābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | curver | curvārer |
| 2nd sg. | curvēris curvēre | curvārēris curvārēre |
| 3rd sg. | curvētur | curvārētur |
| 1st pl. | curvēmur | curvārēmur |
| 2nd pl. | curvēminī | curvārēminī |
| 3rd pl. | curventur | curvārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | curvā | curvāre |
| pres. 2nd pl. | curvāte | curvāminī |
| fut. 2nd sg. | curvātō | curvātor |
| fut. 3rd sg. | curvātō | curvātor |
| fut. 2nd pl. | curvātōte | — |
| fut. 3rd pl. | curvantō | curvantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | curvāre | curvārī |
| perfect infinitive | curvāvisse curvāsse | curvātum esse |
| future infinitive | curvātūrum esse | curvātum īrī |
| present participle | curvāns | — |
| perfect participle | — | curvātus curvāta, curvātā, curvātae, curvātam, curvātārum, curvātās, curvātī, curvātōrum, curvātōs |
| future participle | curvātūrus curvātūra, curvātūrā, curvātūrae, curvātūram, curvātūrārum, curvātūrās, curvātūre, curvātūrī, curvātūrīs, curvātūrō, curvātūrōrum, curvātūrōs, curvātūrum | curvandus curvanda, curvandā, curvandae, curvandam, curvandārum, curvandās, curvande, curvandīs, curvandōrum, curvandōs |
curvari manus et aduncos crescere in ungues, Ov. M. 2, 479: bimā cornua fronte (vitulus), Verg. G. 4, 299: trabes, Ov. M. 7, 441; Prop. 3 (4), 22, 38. flexile cornu, Ov. M. 5, 383; 11, 324; cf.: ingentem arcum manu, Stat. Achill. 1, 487: rotundas Curvat aper lances, i. e. by its weight, Hor. S. 2, 4, 41: Calabros sinus (Hadria), id. C. 1, 33, 16: portus curvatus in arcum, Verg. A. 3, 533; cf. Plin. 6, 6, 6, § 18: luna curvata in cornua, id. 37, 10, 68, § 184; cf. poet.: fronte curvatos imitatus ignes, Hor. C. 4, 2, 57: imi (rami) in terram adeo curvantur, ut, etc., Plin. 12, 5, 11, § 22: in diversum curvatur (arbor), id. 16, 42, 81, § 223: insectorum pedes ... foris curvantur, id. 11, 29, 35, § 101: curvata in montis faciem unda, Verg. G. 4, 361; cf. Ov. M. 15, 509; and: tollimur in caelum curvato gurgite, Verg. A. 3, 564.—Of persons: nec nostrum seri curvarent Aeacon anni, Ov. M. 9, 435; so, curvata senio membra, Tac. A. 1, 34: pondera vix toto curvatus corpore juxta Deicit, Stat. Th. 6, 649.—* neque te munera nec ... vir curvat ( = movet, ad misericordiam flectit), Hor. C. 3, 10, 16. Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*(s)ker-
- Proto-Indo-European*(s)kr̥wós
- Proto-Italic*korwos
- Latincurvō
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin curvō From curvus + -ō.
- Catalancorbar
- Englishcurve
- Frenchcourber
- Italiancurvare
- Occitancorbar
- Portuguesecurvar
- Spanishcorvar
- Spanishcurvar
- Galiciancurvar