proper noun · masculinesecond declension
Curidius
Curidius m sg (genitive Curidiī or Curidī)
Classical[kʊˈrɪ.di.ʊs]Ecclesiastical[kuˈriː.di.us]
Meaning
- masculinesingulara Roman nomen gentile, gens or "family name"
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Curidius | — |
| genitive | Curidiī Curidī | — |
| dative | Curidiō | — |
| accusative | Curidium | — |
| ablative | Curidiō | — |
| vocative | Curidī | — |